www.laoalliance.org - Economy
Firmenname - Slogan


Zum Einsehen benötigen Sie Flash Player.
ການລ່າຫົວເມືອງຂຶ້ນແບບໃໝ່
ພາກເປັນພາສາລາວ
Zum Einsehen benötigen Sie Flash Player.
ChinasKasinokapitalism.i.Laos.mp4
ARD Report about the new casinos in Laos, build by Chinese investors.
  

Laos to borrow $566m this year
Published: 25 Apr 2014 at 14.55 |
Vientiane — Laos will need to borrow an estimated 4.5 trillion kip ($566 million) this fiscal year to address its ballooning budget deficit, a state media report said on Friday. 
Over the year to Sept 30, Laos plans to spend 29.7 trillion kip but projects only 25.2 trillion in revenues, forcing it to borrow from foreign and domestic sources, the Vientiane Times reported.
During the first six months of fiscal 2013-14 the government collected only 9.2 trillion kip, significantly lower than forecast, the government mouthpiece said.
"The three major reasons for the large fiscal deficit have been overly optimistic revenue projections, large wage increases and allowances awarded without due regard for their impact on the country's fiscal and external positions, and development projects financed off budget," the Asian Development Bank (ADB) said in its latest report on Laos.
The Lao government hiked base wages for the civil service by 37% last year and plans further wage hikes this year, despite problems with making payments, the ADB said.
"A number of government officials, in particular those in the countryside, have received only February's salary so far this year," the Vientiane Times said.
Last year, Laos' fiscal deficit was the equivalent of 5.8 per cent of its gross domestic product, the bank said.

Zum Einsehen benötigen Sie Flash Player.
Las vegas in Laos ( new golden triangle ) with Simon reeve
Simon Reeve (born 1972) is a British author, adventurer and TV presenter. Based in London, he makes travel documentaries in little-known areas of the world and has written books on international terro...
  


ລາວ-ຈີນເລັ່ງເຈຣະຈາທາງ ຣົຖໄຟ
ສິດນີ
2014-04-09
ເສັ້ນທາງຣົດໄຟ ໃນເຂດລາວ ເລີ້ມຈາກ ບໍ່ຮ່ານບໍ່ເຕັນ ຫາ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ
ເສັ້ນທາງຣົດໄຟ ໃນເຂດລາວ ເລີ້ມຈາກ ບໍ່ຮ່ານບໍ່ເຕັນ ຫາ ນະຄອນຫຼວງ ວຽງຈັນ
ໃນ ວັນອັງຄານ ທາງການ ລາວ ແລະ ຈີນ ໄດ້ ສັນຍາ ກັນວ່າ ຈະເລັ່ງລັດ ເຈຣະຈາ ລົງນາມ ໃນ ການກໍ່ສ້າງ ທາງຣົຖໄຟ ຄວາມໄວ ສູງ ຣະຫວ່າງ ສອງ ປະເທດ ຢ່າງ ຈິງຈັງ ໃຫ້ໄວ ເທົ່າທີ່ ຈະໄວໄດ້.ຂໍ້ຕົກລົງ ຣະຫວ່າງ ຣັຖບານ ກ່ຽວກັບ ທາງຣົຖໄຟ ເປັນທີ່ ຕ້ອງການ ທີ່ສຸດ ໃນການ ສົ່ງເສີມ ການເຊຶ່ອມຕໍ່ ຣະຫວ່າງ ສອງປະເທດ ເພຶ່ອນບ້ານ, ທ່ານ ລີ ກີກຽງ ນາຍົກ ຣັຖມົນຕຣີ ຈີນ ແລະ ທ່ານ ທອງສິງ ທັມມະວົງ ນາຍົກຣັຖມົນຕຣີ ລາວ ໄດ້ປະກາດ ຫລັງຈາກ ກອງປະຊຸມ ທີ່ ເມືອງຊັນຢາ ແຂວງ ຮູນານ ຂອງຈີນ ໃນເມື່ອມໍ່ໆ ມານີ້.ທ່ານ ລີ ໄດ້ໃຫ້ ຄວາມສຳຄັນ ຕໍ່ ທາງຣົຖໄຟ ລາວ-ຈີນ ສາຍນີ້ວ່າ ເປັນການ ສືບຕໍ່ ຄວາມ ສຳພັນ ໃຫ້ ແຫນ້ນແຟ້ນ ແລະ ຈີນ ຫວັງວ່າ ຂໍ້ຕົກລົງ ກ່ຽວກັບ ໂຄງການ ດັ່ງກ່າວ ຈະມີຂຶ້ນ ໃນ ໂອກາດ ອັນໃກ້ໆນີ້ ເພື່ອປູທາງ ໄປສູ່ ການ ກໍ່ສ້າງ.ສປປລາວ ເປັນນຶ່ງ ໃນບັນດາ ປະເທດ ຕລາດ ການຄ້າ ຂອງຈີນ ໃນ ຂົງເຂດ ໃນຖານະ ທີ່ ຈີນ ເປັນ ປະເທດ ເສຖກິດ ຍັກໃຫຍ່ ອັນດັບ ສອງ ຂອງໂລກ ຈີນ ໄດ້ ສົ່ງເສີມ ການ ຂຍາຍ ເທັກໂນໂລຈີ ຄວາມຮູ້ ແລະ ປະສົບການ ໃນການສ້າງ ທາງຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ໄປຫລາຍ ປະເທດ ໃນໂລກ.ສຳລັບ ໂຄງການ ຢູ່ ສປປລາວ ແລ້ວ ບັນຫາ ທີ່ ຍັງຄ້າງຄາ ຢູ່ໃນ ປັດຈຸບັນ ກໍຄື ທາງການໄທ ໄດ້ໂຈະ ການກໍ່ສ້າງ ທາງຣົຖໄຟ ທີ່ຈະເຊື່ອມຕໍ່ ກັບ ສປປລາວ ແລະ ອັດຕຣາ ດອກເບັ້ຽ ເງີນກູ້ ຈາກຈີນ ນັ້ນສູງ ເກີນໄປ.

ຊາວລາວກັງວົນນໍາໂຄງການ ຣົດໄຟ ລາວ-ຈີນສິດນີ2014-03-23
ໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວ ສູງ ຈາກ ແຂວງ ຢູນານ ຂອງຈີນ ຫາ ລາວ ຜ່ານລົງໄປ ຮອດ ສິງກະໂປ ໃນ ຈຸດປະສົງ ທີ່ ຈະປ່ຽນ ໂສມຫນ້າ ຂອງ ສປປລາວ ຈາກ ປະເທດ ດ້ອຍພັທນາ ທາງດ້ານ ການກະເສດ ມາເປັນ ອຸດສາຫະກັມ ນັ້ນ ປະຊາຊົນ ສວ່ນໃຫຍ່ ເປັນຫ່ວງ ຢ້ານລາວ ໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ດັ່ງກ່າວ ຈະ ອະນຸຍາດ ໃຫ້ຈີນ ເຮັດໃຫ້ ສປປລາວ ກາຍເປັນ ພື້ນທີ່ ການຄ້າ ຂອງຕົນ.ຈີນ ເປັນປະເທດ ລົງທຶນ ລາຍໃຫຍ່ ໃນລາວ ມີ ຈຸດປະສົງ ຈະໃຊ້ ເສັ້ນທາງ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ໃນການ ເຄື່ອນຍ້າຍ ສິນຄ້າ ຢ່າງ ຫລວງຫລາຍ ຂອງຕົນ ມາທາງໃຕ້ ແລະ ໃນທາງກັບ ກໍຈະເອົາ ຊັພຍາກອນ ທັມມະຊາດ ຂອງລາວ ຂື້ນເຫນືອ ໄປຈີນ.ໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສຸງ ລາວ-ຈີນ ມີຄວາມຍາວ ປະມານ 418 ກິໂລແມັດ ຈາກ ຊາຍແດນ ຈີນ ທີ່ ເມືອງ ບໍ່ເຕັນ ແຂວງ ອຸດົມໄຊ ໄປຮອດ ນະຄອນຫລວງ ວຽງຈັນ ຈະສ້າງຂົວ 154 ແຫ່ງ ອຸບມົງ 76 ແຫ່ງ ແລະ ສະຖານີ ຣົຖໄຟ 31 ແຫ່ງ.ປະຊາຊົນ ລາວ ສ່ວນຫລາຍ ຍັງຄິດວ່າ ໂຄງການ ດັ່ງກ່າວ ຈະບໍ່ໃຫ້ ຜົລປໂຍດ ແກ່ຄົນລາວ ເທົ່າທີ່ຄວນ ຮ້າຍໄປກວ່າ ນັ້ນ ຣັຖບານ ລາວ ຈະຕິດຫນີ້ ຫລາຍຂຶ້ນ ຖ້າມີການ ສ້າງ. ແຕ່ຂ່າວ ຫລ້າສຸດ ສານໄທ ຕັດສິນ ບໍ່ເຫັນພ້ອມ ໃນໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ຂອງໄທ ຍັງ ບໍ່ຮູ້ວ່າ ໂຄງການ ຂອງລາວ ຍັງຈະມີ ການ ພິຈາຣະນາ ຢູ່ຫລືບໍ່.


China, Laos ready to launch negotiations on railway cooperation deal

 : Chinese Premier Li Keqiang (R) shakes hands with Lao Prime Minister Thongsing Thammavong before their talks in Sanya, capital of south China's Hainan Province, April 8, 2014. (Xinhua/Li Xueren)
Chinese Premier Li Keqiang (R) shakes hands with Lao Prime Minister Thongsing Thammavong before their talks in Sanya, capital of south China's Hainan Province, April 8, 2014. (Xinhua/Li Xueren)
SANYA, Hainan, April 8 (Xinhua) -- China and Laos announced they were willing to launch negotiations on a railway cooperation agreement on Tuesday in the southern Chinese city of Sanya during talks between the two prime ministers.
Chinese Premier Li Keqiang held talks with Prime Minister of Laos Thongsing Thammavong, who is on a visit to China and will attend the annual conference of the Boao Forum for Asia (BFA) later this week.
Railway cooperation constitutes an important part in bilateral cooperation on major projects, Li said, adding that China will seek an early signing of the deal in order to lay the foundation for next-step cooperation.
Both China and Laos stand at a critical moment of deepening reform, which will bring opportunities for developing bilateral ties, Li said. Li noted that China will take continuous measures to stabilize economic growth, restructure the economy and benefit the country's people, and added that Laos is also accelerating efforts to advance the economy and living standards.
Thongsing thanked China for its assistance and hailed the development of bilateral ties in recent years that have brought substantial benefit to the two peoples.
He said Laos is committed to reform and opening-up and is ready to grasp the opportunity brought by China's development. He also called on the two countries to strengthen their exchanges on national governance and experience sharing, expand cooperation in all areas, promote railway cooperation to achieve early progress, and jointly maintain regional peace, stability and development.
Thongsing hailed China's efforts in searching for missing flight MH370 and expressed sympathy to relatives of the Chinese passengers. Li appreciated the message of condolences sent by Thongsing after the event, saying China will keep close contact and cooperation with all relevant parties.
After the talks, the two prime ministers witnessed the signing of a bilateral financial cooperation deal. Chinese State Councilor Yang Jing also attended the talks.
Thongsing is paying an official visit to China at the invitation of Li. He will also attend the opening ceremony of the BFA annual conference on Thursday in Boao, a coastal town in China's southernmost island province of Hainan.
Founded in 2001, the BFA is a non-governmental and non-profit international organization committed to regional economic integration and bringing Asian countries closer to their development goals.


ລາວ-ຈີນຈິງຈັງເວົ້າເຣື້ອງ ຣົດໄຟ
ຈໍາປາທອງ
2014-04-10F-china-laos-train

ຣົຖໄຟຄວາມໄວສູງ ກໍເປັນໂຄງການນື່ງ ຕ້ອງລົງທຶນ ຢ່າງມະຫາສານ ຂອງສປຈີນ ທີ່ຈະພັທນາ ຮ່ວມກັບ ສປປລາວ
ໃນວັນ ອັງຄານ ລາວ ຈີນ ໃຫ້ ຄໍາໝັ້ນ ໃນ ຣະຫວ່າງ ການ ເຈຣະຈາ ເລັ່ງການ ກໍ່ສ້າງ ທາງ ຣົດໄຟ ຄວາມໄວ ສູງ ແລະ ຫວັງວ່າ ຈະ ເປັນໄປໄດ້ ທີ່ ຈະມີການ ລົງນາມ ໃນຂໍ້ ຕົກລົງ ຮ່ວມກັນ ໃນໄວໆນີ້.
ການ ເຈຣະຈາ ຕໍ່ລອງ ກ່ຽວກັບ ຂໍ້ຕົກລົງ ເຣື່ອງ ທາງ ຣົດໄຟ ຣະຫວ່າງ ຣັຖບາລ ລາວ ແລະ ຈີນ ໄດ້ລິເລີ້ມ ສົ່ງເສີມ ການເຊື່ອມຕໍ່ ຣະຫວ່າງ 2 ປະເທສ ເພື່ອນບ້ານ ຊຶ່ງ ນາຍົກ ຣັຖມົນຕຣີ ຂອງ 2 ປະເທສ, ທ່ານ ທອງສິງ ທໍາມະວົງ ແລະ ທ່ານ ລີ ກີກຽງ ໄດ້ ປະກາດ ພາຍຫລັງ ການ ປະຊຸມ ທີ່ເມືຶອງ Sanya ແຂວງ Hainan ໃນ ຣະຫວ່າງ ການຢ້ຽມຢາມ ປະເທສ ຈີນ.
ທ່ານ ລີ ກ່າວວ່າ ທາງ ຣົດໄຟ ຈີນ-ລາວ ເປັນຈຸດເລັ່ງ ຂອງ ການຮ່ວມມື ທີ່ ສໍາຄັນ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ຣະຫວ່າງ 2 ປະເທສ ແລະຈີນ ຫວັງວ່າ ຂໍ້ຕົກລົງ ທີ່ ສາມາດ ບັນລຸໄດ້ ໄວເທົ່າໃດ ຍິ່ງດີນັ້ນ ຈະເປັນ ພື້ນຖານ ໃຫ້ແກ່ ການຮ່ວມມື ກັນຕໍ່ໄປ.
ທ່ານວ່າ: “ລາວຍິນດີ ທີ່ ຈະເຫັນຜົລ ເປັນ ຮູບປະທັມ ກ່ຽວກັບ ໂຄງການ ທາງ ຣົດໄຟ ໄວເທົ່າໃດ ຍິ່ງດີ ເຊັ່ນດຽວກັນ ກັບ ການຮ່ວມມື ອັນເລິກເຊິ່ງ ໃນຂແນງ ການ ອື່ນໆ‘’ ຊຶ່ງ ຈີນ ໄດ້ກາຍເປັນ ຜູ້ລົງທຶນ ຣາຍໃຫຍ່ ທີ່ສຸດ ຢູ່ລາວ ໃນມູນຄ່າ ກວ່າ 5 ຕື້ ໂດລາ ສະຫະຣັດ ແລະ ການຄ້າ ຣະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ ເມື່ອປີ 2013 ກໍມີ ມູູນຄ່າ ເຖິງ 2 ຕື້ 30 ລ້ານ ໂດລາ ຄືເພີ່ມຂຶ້ນ ຈາກປີກ່ອນ ນັ້ນເກືອບ ເຖິງ 30 ສ່ວນຮ້ອຍ.
ຣາຍງາຍ ວ່າ 2 ຝ່າຍ ລາວ-ຈີນ ກໍາລັງ ເຮັດວຽກ ກ່ຽວກັບ ຣາຍຣະອຽດ ຂອງ ການກູ້ ຢືມເງິນ ເພື່ອ ສ້າງທາງ ຣົດໄຟ ຊຶ່ງ ມີມູນຄ່າ ເຖິງ 7 ຕື້ ໂດລາ ສະຫະຣັຖ. ທາງ ຣົດໄຟ ສາຍນີ້ ຈະເປັນ ສ່ວນນຶ່ງ ຂອງ ແຜນ ທາງຣົດໄຟ ຂ້າມ ຊາຍແດນ ທີ່ ໄດ້ລິເລີ່ມ ໃນປີ 1960 ແລະ ເລີ່ມເປັນ ຮູບຮ່າງ ພາຍຫລັງ 18 ປະເທສ ໄດ້ ລົງນາມ ໃນ ຂໍ້ຕົກລົງ ກ່ຽວກັບ ເຄືອຂ່າຽ ທາງ ຣົດໄຟ ໃນປີ 2006.

ລາວຈະທຸກຊໍ້າ ຈີນມີແຕ່ໄດ້
ອະວາຣີ
2014-04-09
ຣົດໄຟ ຄວາມໄວສູງ ທີ່ໃຊ້ໃນ ສປຈີນ
CHT
 

F-china-train
ນັກຊ່ຽວຊານ ດ້ານ ເຖສກິດ ໃຫ້ ເຫດຜົນວ່າ ລາວ ຍັງເປັນ ປະເທດ ທີ່ທຸກຍາກ ຢູ່ ມີຜົນຜລິດ ລວມ ພາຍໃນ ປະເທດ ຫລື ຈີດີພີ ບໍ່ເຖິງ 10 ຕື້ ດອນລ່າ ສະຫະຣັຖ ແຕ່ຈະຢືມ ເງິນ ເຖິງ 7 ຕື້ ດອນລ່າ ເພື່ອສ້າງ ທາງ ຣົດໄຟ ຊຶ່ງເທົ່າໆ ກັບ 70 ສ່ວນຮ້ອຍ ຂອງ ຈີດີພີ.
ຕາມກົດ ຣະບຽບ ຂອງ ການຢືມເງິນ ຣະຫວ່າງ ຊາດ ແລ້ວ ຈະບໍ່ມີ ປະເທດໃດ ໃນໂລກ ທີ່ຈະກ້າ ຢືມເງິນ ຫລາຍ ເຖິງປານນັ້ນ ແລະ ກໍຈະບໍ່ມີ ປະເທດໃດ ໃນໂລກ ເຊັ່ນກັນ ທີ່ ຈະກ້າໃຫ້ ປະເທດ ອື່ນ ທີ່ ມີຣາຍໄດ້ ຣາຍຮັບ ໜ້ອຍຄື ລາວ ຢືມເງິນ ຢ່າງ ມະຫາສານ ແບບນັ້ນ.
ອົງການ ກອງທຶນເງິນ ສາກົນ ຫລື IMF ເຕືອນ ຣັຖບານ ລາວ ວ່າ ການຢືມເງິນ ເຖິງ 7 ຕື້ ດອນລ່າ ຈະເຮັດໃຫ້ ປະເທດ ລາວ ຕິດໜີ້ ຕ່າງ ປະເທດ ເພິ້ມຂື້ນ ເປັນ 125 ສ່ວນຮ້ອຍ ຂອງ ຈີດີພີ ເພິ້ມຂື້ນ ຈາກ ໜີ້ ປັດຈຸບັນ 35 ສ່ວນຮ້ອຍ ເຖິງ 5 ເທົ່າ. ນັ້ນຖືວ່າ ເປັນການ ຢືມເງິນ ເກີນ ຄວາມ ສາມາດ, ປະເທດລາວ ຈະຕົກຢູ່ ໃນ ສະພາບ ເສຖກິດ ບໍ່ທຸນທ່ຽງ. ນັກລົງທຶນ ຕ່າງ ປະເທດ ຈະບໍ່ກ້າ ໄປລົງທຶນ ຢູ່ລາວ ເພາະຂາດ ຄວາມ ເຊື່ອໝັ້ນ ໃນ ເສຖກິດ ຂອງລາວ.
ຮ້າຍໄປກວ່ານັ້ນ ນັກ ເສຖສາດ ຕ່າງ ປະເທດ ຍັງເຕືອນ ຣັຖບານ ລາວ ອີກວ່າ ການຢືມເງິນ ຫລາຍ ເຖິງປານນັ້ນ ບໍ່ພຽງແຕ່ ຈະເຮັດໃຫ້ ເສຖກິດ ຂອງລາວ ບໍ່ທຸນທ່ຽງ ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ ຍັງຈະ ເຮັດໃຫ້ ປະເທດ ລາວ ສູນເສັຍ ເອກກະຣາຊ ແລະ ອະທິປະໄຕ ສ່ວນໃດ ສ່ວນນຶ່ງ ໄປນຳ.
ຈົນເຖິງ ປັດຈຸບັນ ຣັຖບານ ລາວ ກໍຍັງ ບໍ່ທັນ ເປີດເຜີຍ ຣາຍລະອຽດ ວ່າ ປະເທດ ແລະ ປະຊາຊົນ ລາວ ຈະໄດ້ຮັບ ຜົນປະໂຍດ ແນວໃດ ຈາກ ທາງຣົດໄຟ ຄວາມໄວ ສູງ ແລະ ຈະໃຊ້ໜີ້ ຄືນແນວໃດ. ນັກ ເສຖສາດ ຄິດວ່າ ຖ້າ ຣັຖບານ ລາວ ຫວັງວ່າ ຈະໃຊ້ໜີ້ ຄືນ ໂດຍອາໄສ ຊັພຍາກອນ ທັມມະຊາດ ເຊັ່ນ ແຮ່ທາດ ຄຳ ແລະ ທອງ. ແຕ່ຖ້າ ຣາຄາ ແຮ່ທາດ ເຫລົ່ານີ້ ຕົກຕ່ຳ ລົງ ຣັຖບານ ລາວ ຈະຫາເງິນ ຈາກໃສ ເພື່ອ ໃຊ້ໜີ້ ຄືນ.
ສລຸບແລ້ວ ນັກເສຖສາດ ເວົ້າວ່າ ການສ້າງ ທາງຣົດໄຟ ຄວາມໄວ ສູງ ຣະຫວ່າງ ລາວ-ຈີນ ນັ້ນ ແທນທີ່ ຈະເຮັດໃຫ້ ປະເທດລາວ ຈະເຣີນ ກ້າວໜ້າ ອາດຈະແຮ່ງ ເຮັດໃຫ້ ລາວ ທຸກຍາກລົງ ຊ້ຳຕື່ມ. ສ່ວນຈີນ ແຮ່ງ ຈະດີໃຈ ເພາະ ຈະໄດ້ສົ່ງ ສິນຄ້າ ໄປຕາມ ທາງຣົດໄຟ ລົງໄປ ເຖິງໄທ ມາເລເຊັຍ ແລະ ສິງກະໂປ.



China's New Rail Project Could Fast Track One Of Its Neghbors Into Deep Debt 

China is moving forward with its massive plan to build a 120 mph railway that would reach all the way to Singapore from Southwest China. Problem: The railway will have to go through some of its neighboring countries, including Laos, Thailand, and Malaysia — which could bring significant changes to these countries, for better or for worse. According to the Telegraph, the project is set to be completed by 2019 and would require building “154 bridges and 76 tunnels, as well as 31 train stations,” just to get the railway from the Laos-China border to Laos’ capital city, which is about 260 miles in between. 
For an agricultural and rural country like Laos that only has two miles of functioning train track, this high-speed rail system would bring a significant environmental and economic changes in the next 5-6 years.China has long been one of the biggest investors in Laos, as the latter provided minerals like potash and other resources like rubber. But the Chinese government has a bigger interest in Laos than just its resources — the Telegraph speculates that it would become an economic vassal for China in the future with the completion of this railway system.But the bigger question lingers as Laos plans to borrow $7.2 billion $7.4 billion from Beijing to pay for its section of the railway, which would inevitably throw the country into one of the heaviest debts in its history, instantly making it world’s fourth most-indebted nation. Experts warned that this plan is simply unaffordable and predicted that the yearly interest on the loan would equal up to 20% of Laos’ annual government spending. The Laos’ government is moving forward with the plan, even if it means destruction and transformation of many of its rural villages mostly because it can’t stop the Chinese. Since Laos is a landlocked country, it’s expecting the railway to possibly open up a cheaper and faster way to export goods and drive development of the impoverished economy.

http://www.policymic.com/articles/79273/china-s-new-rail-project-could-fast-track-one-of-its-neghbors-into-deep-debt

04.04.2014
ກຸ່ມບໍລິສັດພູເບ້ຍ ວາງແຜນ ຈະສຳຫຼວດ ຫາບໍ່ຄຳໃໝ່ ໃນແຂວງ ຊຽງຂວາງ

ບໍ່ແຮ່ ບ້ານຫ້ວຍຊາຍ
ບໍ່ແຮ່ ບ້ານຫ້ວຍຊາຍ
ກຸ່ມບໍລິສັດພູເບ້ຍ ວາງແຜນການທີ່ຈະຂະຫຍາຍພື້ນທີ່ສຳ
ຫຼວດແລະຂຸດຄົ້ນ ຫາແຮ່ຄຳໃນເຂດແຂວງຊຽງຂວາງ ທັງ ຍັງຈະເພີ້ມການຜະລິດແຮ່ຄຳ ເງິນ ແລະທອງແດງຈາກບໍ່
ແຮ່ 2 ແຫ່ງ ໃນປີນີ້ໃຫ້ຫຼາຍຂຶ້ນດ້ວຍ.
                                                
ທ່ານ Richard Taylor ຜູ້ອຳນວຍການຝ່າຍປະສານງານ
ຕ່າງປະເທດຂອງບໍລິສັດພູເບ້ຍມາຍນິງຈຳກັດໄດ້ຖະແຫຼງ
ຢືນຢັນວ່າການຂະຫຍາຍພື້ນທີ່ສຳຫລວດແລະຂຸດຄົ້ນຫາ
ແຮ່ຄຳ ແຮ່ເງິນແລະແຮ່ທອງແດງຢູ່ໃນເຂດເມືອງໂພນສະຫວັນແຂວງຊຽງຂວາງກຳລັງ
ຢູ່ໃນຂັ້ນຕອນຂອງການປະເມີນຜົນ ທີ່ໄດ້ຈາກການສຳຫລວດແລະການຂຸດເຈາະຫາ
ແຫລ່ງແຮ່ທາດຢ່າງຕັ້ງໜ້າໃນເວລານີ້ຊຶ່ງຄາດວ່າຈະສາມາດຕັດສິນໃຈໃນຂັ້ນສຸດທ້າຍ
ໄດ້ພາຍໃນປີ 2014 ນີ້ຢ່າງແນ່ນອນ.
 
ໂຮງງານຂຸດຄຳ ທີ່ພູຄຳ
ໂຮງງານຂຸດຄຳ ທີ່ພູຄຳ
ທັງນີ້ກໍເນື່ອງຈາກວ່າຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກການສຳຫລວດແລະການຂຸດເຈາະຫາແຫຼ່ງແຮ່
ທາດຢູ່ເຂດເມືອງໂພນສະຫວັນໃນລະຍະທີ່ຜ່ານມາພົບວ່າມີປະລິມານແຮ່ຄຳ ແຮ່ເງິນ ແລະແຮ່ທອງແດງໃນລະດັບສູງພໍສົມຄວນແຕ່ເພື່ອເປັນການຮັບປະກັນໃຫ້ໄດ້ວ່າການ ລົງທຶນຂຸດຄົ້ນຈະກຸ້ມຄ່າແລະເກີດຜົນປະໂຫຍດຕໍ່ການພັດທະນາທາງເສດຖະກິດໃນ
ລາວຢ່າງແທ້ຈິງຈຶ່ງຈະຕ້ອງໃຊ້ເວລາໃນການສຳຫລວດແລະຂຸດເຈາະຫາແຫຼ່ງແຮ່ທາດ
ຢ່າງລະອຽດອີກລະຍະນຶ່ງນັ້ນເອງ.
 
ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ໃນປັດຈຸບັນນີ້ບໍລິສັດພູເບ້ຍມາຍນິງຈຳກັດກໍໄດ້ຜະລິດແຮ່ຄຳ ເງິນ ແລະທອງແດງຢູ່ບໍ່ແຮ່ 2 ແຫ່ງດ້ວຍກັນ ກໍຄືບໍ່ແຮ່ພູຄຳແລະບໍ່ແຮ່ບ້ານຫ້ວຍຊາຍຊຶ່ງຕັ້ງ ຢູ່ໃນເຂດເມືອງອະນຸວົງ ໃນເຂດປົກຄອງຂອງແຂວງໄຊສົມບູນທີ່ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃໝ່ ໂດຍ
ໃນປີ 2014 ນີ້ ບໍລິສັດພູເບ້ຍຈຳກັດ ກໍໄດ້ວາງແຜນການຜະລິດ ຈາກບໍ່ແຮ່ທັງ 2 ແຫ່ງ
ໃຫ້ໄດ້ແຮ່ຄຳ ໃນປະລິມານລວມ ລະຫວ່າງ 160,000 ຫາ 165,000 ອອນ ແຮ່ທອງ
ແດງ ລະຫວ່າງ 65,000 ຫາ 70,000 ໂຕນ ແລະແຮ່ເງິນອີກ 1.2 ລ້ານອອນ.
  
​​ທັ້ງນີ້ ຜົນຜະລິດແຮ່ທາດ ຂອງບໍລິສັດພູເບ້ຍຈຳກັດ ຄິດເປັນ 8
ເປີເຊັນຂອງຍອດຜະລິຕະພັນລວມພາຍໃນ (GDP) ຂອງລາວ
ໃນແຜນການປີ 2012-2003 ທີ່ຜ່ານມາແລະຖ້າຫາກຄິດໄລ່ນັບ
ແຕ່ປີ 2003 ເປັນຕົ້ນມາກໍໄດ້ວ່າ ບໍລິສັດພູເບ້ຍຈຳກັດໄດ້ສຳລະ
ພັນທະຕ່າງໆໃຫ້ລັດຖະບານລາວແລ້ວຄິດເປັນມູນຄ່າລວມເຖິງ
280 ລ້ານໂດລາ ທັ້ງຍັງສາມາດ ສ້າງວຽກເຮັດງານທຳ ໄດ້ຫຼາຍ
ກວ່າ 3,300 ຕຳແໜ່ງໂດຍໃນນີ້ເປັນຄົນລາວ 86 ເປີເຊັນ.
 
ທາງດ້ານກະຊວງແຜນການແລະການລົງທຶນ ລາຍງານວ່າທາງ ການລາວທັ້ງໃນລະດັບຂັ້ນສູນກາງແລະຂັ້ນທ້ອງຖິ່ນໄດ້ອະນຸຍາດສຳປະທານການຂຸດ
ຂົ້ນແຮ່ທາດ ໃຫ້ແກ່ບໍລິສັດເອກະຊົນລາວ ແລະຕ່າງຊາດໄປແລ້ວ 470 ໂຄງການໂດຍ ຄິດເປັນພື້ນທີ່ຂຸດຂົ້ນລວມກວ້າງກວ່າ 36,300 ກິໂລເມັດມົນທົນໃນທົ່ວປະເທດແລະມີ ມູນຄ່າການລົງທຶນລວມກັນເຖິງ 5,900 ລ້ານໂດລາ.
 
ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ກໍປາກົດວ່າມີຫຼາຍໂຄງການທີ່ອາດຈະສາມາດຍົກເລີກເພາະວ່າ ຜູ້ ລົງທຶນບໍ່ສາມາດປະຕິບັດໄດ້ຕາມເງື່ອນໃຂທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນສັນຍາລົງທຶນດັ່ງທີ່ທ່ານສຸລິ
ວົງ ດາລາວົງ ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງພະລັງງານແລະບໍ່ແຮ່ໄດ້ໃຫ້ການຊີ້ແຈງວ່າ:
                                               
“ພວກຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຊີນຄະເຈົ້າ ທັ້ງເຊີນມາ ທັ້ງເຮັດບົດບັນທຶກ ແນ່ນອນກະສຶກສາ ອົບຮົມ ປຸກລະດົມຈິດໃຈຂອງຄະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກະຂໍຢືນຢັນວ່າ ການເຮັດອັນ
ນີ້ ບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມອາລົມຈິດ ແລະບໍ່ໄດ້ເຮັດຕາມມາດຕະການບໍລິຫານ ຫຼືວ່າຍາກໃຊ້ ມາດຕະການບໍລິຫານໃສ່ຄະເຈົ້າສື່ໆ ບໍ່ແມ່ນແນວນັ້ນແຕ່ແມ່ນເວົ້າຢ່າງຈະແຈ້ງຕາມ ມາດຕະການທີ່ມີຂໍ້ຜູກພັນສັນຍານຳກັນ.”
 
ໂດຍອີງຕາມການກວດກາຂອງຄະນະສະເພາະກິດທີ່ລັດຖະບານລາວໄດ້ຕັ້ງຂຶ້ນມາທຳ ການກວດສອບ ທັງໃນດ້ານເອກະສານແລະການລົງໄປກວດກາສະພາບຕົວຈິງໃນປີທີ່ ຜ່ານມານັ້ນ ພົບວ່າມີພຽງ 14 ໂຄງການເທົ່ານັ້ນທີ່ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດໄດ້ຕາມມາດຕະຖານ ທີ່ກຳນົດໄວ້ໃນສັນຍາລົງທຶນສ່ວນໂຄງການທີ່ເຫຼືອກໍຍັງຈະຕ້ອງມີການພັດທະນາປັບປຸງ ໃຫ້ໄດ້ມາດຕະຖານຕາມສັນຍາລົງທຶນຕໍ່ໄປ.
http://lao.voanews.com/content/phoubia-mining-plans-to-explore-for-new-areas-of-gold-in-xiengkhouang/1885305.html


  
Hundreds of Local Workers Laid Off at Laos Gold Mine

A file photo of a woman panning for gold along the Mekong River in Laos.
A file photo of a woman panning for gold along the Mekong River in Laos.
2014-01-28
Hundreds of local workers have been laid off at an Australian-operated gold mine in southern Laos following an announcement last year by company executives that the firm would cease mining the precious commodity due to rising costs.

About 400 of 4,000 workers at the MMG Lane Xang Minerals Limited Sepon mine in Savannakhet province were let go last week and paid compensation, a company officer told RFA’s Lao Service last week.

Most of them were locals who live in Vilabuly district, with the rest coming from neighboring provinces and other area, he said.

The company will help those who can’t find employment to find jobs, he added.

Foreign employees, mostly experts, were also laid off last year, he said.

Work at the Sepon site will now focus on copper production, which had already generated about 92 percent of the mine’s revenue, a company media release said in November.

Lane Xang Minerals Limited Sepon is 90-percent owned by its Australia-based parent company, MMG Limited, with another 10 percent ownership held by the Lao government.

'Uneconomic'


The continued production of gold at Sepon would have proved “uneconomic” due to falling gold prices and rising costs of production, the company said in its statement.

“[But] we appreciate the significance of the Sepon gold and copper operation to our people, their families and the broader community.”

“Copper production, which generates about 92 percent of total revenue at Sepon, will continue,” the company said.

Copper is now the most commonly mined commodity in Laos, “making it probable that copper will remain as the top export commodity in Laos over the years to come,” Laos’s Vientiane Times said on Monday.

The country’s second-largest mining investment is in iron ore, with gold coming in third, the paper said.

Meanwhile, the Lao government has announced plans to revise its mining policy “with the aim to generate more revenue from mine concession projects,” according to a Dec. 30, 2013, Vientiane Times report.

“The move comes after the government has learnt that Laos has collected unreasonably little from many mining projects it has previously granted concessions to investors for.”

Officials are currently inspecting mine projects across the country with plans to finalize the government's survey sometime this year before announcing revisions to its policy, the paper said.

Reported by RFA’s Lao Service. Translated by Bounchanh Mouangkham. Written in English by Richard Finney.





 ຊາວລາວກັງວົນນໍາໂຄງການ ຣົດໄຟ ລາວ-ຈີນສິດນີ

ເສັ້ນທາງຣົຖໄຟ ຈາກພາກໃຕ້ຂອງຈີນ ເຂົ້າເຖິງວຽງຈັນ ແລະໂຄງການນີ້ ຈະເຊື່ອມຕໍ່ ເຖິງບາງກອກ ປະເທດໄທ ຊຶ່ງທາງການຈີນ ກໍາລັງຊຸກຍູ້ ໃຫ້ໄທພິຈາຣະນາ ອະນຸມັດ ໂຄງການນີ້ ໃຫ້ໄວຂື້ນ.
ເສັ້ນທາງຣົຖໄຟ ຈາກພາກໃຕ້ຂອງຈີນ ເຂົ້າເຖິງວຽງຈັນ ແລະໂຄງການນີ້ ຈະເຊື່ອມຕໍ່ ເຖິງບາງກອກ ປະເທດໄທ ຊຶ່ງທາງການຈີນ ກໍາລັງຊຸກຍູ້ ໃຫ້ໄທພິຈາຣະນາ ອະນຸມັດ ໂຄງການນີ້ ໃຫ້ໄວຂື້ນ.
2014-03-23


ໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວ ສູງ ຈາກ ແຂວງ ຢູນານ ຂອງຈີນ ຫາ ລາວ ຜ່ານລົງໄປ ຮອດ ສິງກະໂປ ໃນ ຈຸດປະສົງ ທີ່ ຈະປ່ຽນ ໂສມຫນ້າ ຂອງ ສປປລາວ ຈາກ ປະເທດ ດ້ອຍພັທນາ ທາງດ້ານ ການກະເສດ ມາເປັນ ອຸດສາຫະກັມ ນັ້ນ ປະຊາຊົນ ສວ່ນໃຫຍ່ ເປັນຫ່ວງ ຢ້ານລາວ ໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ດັ່ງກ່າວ ຈະ ອະນຸຍາດ ໃຫ້ຈີນ ເຮັດໃຫ້ ສປປລາວ ກາຍເປັນ ພື້ນທີ່ ການຄ້າ ຂອງຕົນ.ຈີນ ເປັນປະເທດ ລົງທຶນ ລາຍໃຫຍ່ ໃນລາວ ມີ ຈຸດປະສົງ ຈະໃຊ້ ເສັ້ນທາງ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ໃນການ ເຄື່ອນຍ້າຍ ສິນຄ້າ ຢ່າງ ຫລວງຫລາຍ ຂອງຕົນ ມາທາງໃຕ້ ແລະ ໃນທາງກັບ ກໍຈະເອົາ ຊັພຍາກອນ ທັມມະຊາດ ຂອງລາວ ຂື້ນເຫນືອ ໄປຈີນ.ໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສຸງ ລາວ-ຈີນ ມີຄວາມຍາວ ປະມານ 418 ກິໂລແມັດ ຈາກ ຊາຍແດນ ຈີນ ທີ່ ເມືອງ ບໍ່ເຕັນ ແຂວງ ອຸດົມໄຊ ໄປຮອດ ນະຄອນຫລວງ ວຽງຈັນ ຈະສ້າງຂົວ 154 ແຫ່ງ ອຸບມົງ 76 ແຫ່ງ ແລະ ສະຖານີ ຣົຖໄຟ 31 ແຫ່ງ.ປະຊາຊົນ ລາວ ສ່ວນຫລາຍ ຍັງຄິດວ່າ ໂຄງການ ດັ່ງກ່າວ ຈະບໍ່ໃຫ້ ຜົລປໂຍດ ແກ່ຄົນລາວ ເທົ່າທີ່ຄວນ ຮ້າຍໄປກວ່າ ນັ້ນ ຣັຖບານ ລາວ ຈະຕິດຫນີ້ ຫລາຍຂຶ້ນ ຖ້າມີການ ສ້າງ. ແຕ່ຂ່າວ ຫລ້າສຸດ ສານໄທ ຕັດສິນ ບໍ່ເຫັນພ້ອມ ໃນໂຄງການ ຣົຖໄຟ ຄວາມໄວສູງ ຂອງໄທ ຍັງ ບໍ່ຮູ້ວ່າ ໂຄງການ ຂອງລາວ ຍັງຈະມີ ການ ພິຈາຣະນາ ຢູ່ຫລືບໍ່.-- 


Laos Breaks Ground On Railway Project Linking Thailand to Vietnam
2014-01-03
Giant holds a groundbreaking ceremony for the Savannakhet-Lao Bao railway project in Savannakhet, Dec. 18, 2013.
Giant holds a groundbreaking ceremony for the Savannakhet-Lao Bao railway project in Savannakhet, Dec. 18, 2013.

Laos has broken ground on an ambitious high-speed railway project linking the country’s western border with Thailand to Vietnam and is likely to begin full construction this month, according to sources.
Giant Consolidated, a Malaysian company that will construct and operate the 220-kilometer (140-mile) railway, held a groundbreaking ceremony to mark the laying of the “foundation” for the project last month in Savannakhet, multiple sources in the province confirmed to RFA’s Lao Service.
The Dec. 18 event was held in Outhumphone district’s Ban Naxai, the sources said, speaking on condition of anonymity.
An official from the Lao Ministry of Planning and Investment, citing sources at Giant, told RFA that full construction on the railway was likely to begin this month.
“According to Giant Consolidated, work is expected to begin in January,” said the official, who also asked not to reveal his name.
The official did not provide further details on construction plans for the project.
Malaysia’s Giant was in November 2012 awarded a contract to construct and operate the railway from Savannakhet, on Laos’s southwestern border with Thailand, to the Lao Bao border gate with Vietnam in the east.
RFA was unable to contact the company to confirm that it plans to proceed with construction in January, or whether it had obtained a loan it had sought in connection with the project.
Officials use shovels to ceremoniously break ground on the Savannakhet-Lao Bao railway project, Dec. 18, 2013. Credit: Source in Savannakhet
Officials use shovels to ceremoniously break ground on the Savannakhet-Lao Bao railway project, Dec. 18, 2013. Credit: Source in Savannakhet

Moving forward
Giant appears to be steaming ahead with the project after what may have been a minor derailment last year.
In June, an official from the Lao Ministry of Public Works and Transportation in Vientiane told RFA that a groundbreaking ceremony for the railway was originally scheduled for “sometime in August” following Giant’s completion of a mandatory environmental impact assessment needed for construction to begin.
It is unclear whether the study has since been submitted to authorities, or whether Giant has delivered findings to provincial officials from a survey of the construction site it conducted early last year.
In April, a Lao railways official told RFA that before launching construction, Giant also needed to carry out a project design study, which it expected to complete by August.
Construction of the railway, which also links Savannakhet city to Vietnam’s Danang port city, is expected to take four years.
A financial institution reportedly had agreed in April last year to provide a U.S. $5 billion loan to Giant to fund the construction, but it is unclear whether the arrangement was confirmed.

Second rail line
Laos was also in negotiations to borrow U.S. $7.2 billion from China to fund a second planned rail line—a 420-kilometer (260-mile) project linking the capital Vientiane to southwestern China.
In July, a senior official at the Chinese Embassy in Bangkok told RFA that Beijing was waiting for Thailand to confirm that it will proceed with the project before finalizing the loan.
Laos assumed sole ownership of the project after a Chinese construction company pulled out of a joint partnership because it decided the project would not be profitable enough.
Legislators and the Asian Development Bank have cautioned that the project is “unaffordable” and could sink the country into debt.
Laos has no coastline or seaports, and the rail links are expected to lower the cost of exports and consumer goods and help drive the impoverished country’s socioeconomic development.
The country’s current rail system consists of a 3.5-kilometer (2-mile) link over the Mekong River between Vientiane and Thailand’s Nongkhai.
Reported by RFA’s Lao Service. Written in English by Joshua Lipes.


ພໍ່ຄ້າຊາ ຊາວຈີນ ປູກຊາ ສີ່ຮ້ອຍປີ ເອົາປຽບ ຊາວຜົ້ງສາລີ 

ຊາຈີນສີ່ຮ້ອຍປີຢູ່ແຂວງ ຜົ້ງສາລີ
 
ພໍ່ຄ້າຊາວຈີນ ສົ່ງເສີມໃຫ້ຊາວລາວຢູ່ແຂວງຜົ້ງສາລີ ປູກຊາຕົ້ມກິນ ແລ້ວຮັບຊື້ໃນຣາຄາ ຖືກໆ ຊາວລາວ ບໍ່ສາມາດ ທັກທ້ວງແນວໃດ ເພາະ ບໍ່ຮູ້ ຣາຄາ ໃນຕລາດ. ເຈົ້າໜ້າທີ່ ຂັ້ນສູງ ແຂວງ ຜົ້ງສາລີ ທ່ານນຶ່ງ ເປີດເຜີຍວ່າ ນັກທຸຣະກິດຈີນລົງມາສົ່ງເສີມ ໃຫ້ຊາວ ກະສິກອນ ປູກຊາ ທີ່ມີຄຸນນະພາບ ດີທີ່ສຸດ ໃນໂລກ ເອີ້ນວ່າ ຊາ 400 ປີ ເມື່ອປະມານ ສິບປີກ່ອນ. ທາງເຈົ້າໜ້າທີ່ ແຂວງຜົ້ງສາລີ ກໍສນັບສນູນແລະໃຫ້ຄວາມ ສະດວກສະບາຍ ຢ່າງເຕັມທີ່ ເພື່ອ ຫລຸດຜ່ອນ ຄວາມທຸກຍາກ ຂອງ ປະຊາຊົນ. ດັ່ງເຈົ້າໜ້າທີ່ ເວົ້າວ່າ: “ຂົງເຂດກະສິກັມປ່າໄມ້ນີ້ ຕົ້ນຕໍ ກໍແມ່ນສ້າງເງື່ອນໄຂ ໃຫ້ແກ່ນັກລົງທຶນ ນີ້ລົງທຶນເຂົ້າສູ່ ການຜລິດຊາ ຊຶ່ງວ່າມາຮອດ ປັດຈຸບັນນີ້ເນື້ອທີ່ສວນ ຊາ ທັງໝົດ ປະມານ 3,000 ກວ່າເຮັກຕາຣ໌ ຢູ່ໃນນັ້ນ ກໍແມ່ນຊາ 400 ປີ ລະແມ່ນ 70 ກວ່າເຮັກຕາຣ໌; ສະນັ້ນເວົ້າເຖິງ ຜລິຕພັນຊາ ກະ ເປັນສິນຄ້າ ສຳຄັນ ເພື່ອແກ້ໄຂ ຄວາມທຸກຍາກ ໃຫ້ ປະຊາຊົນ.” ເຈົ້າໜ້າທີ່ ແຂວງຜົ້ງສາລີ ທ່ານນີ້ເວົ້າອີກວ່າ ປັດຈຸບັນ ຕົ້ນຊາເຫລົ່ານັ້ນ ໃຫຍ່ແລ້ວ; ປະຊາຊົນ ເກັບຂາຍໄດ້ແລ້ວ ແຕ່ບັນຫາມີຢູ່ວ່າຕ້ອງຂາຍ ໃຫ້ແກ່ ພໍ່ຄ້າ ຊາວຈີນນັ້ນ ຜູ້ດຽວ. ເຖິງວ່າ ປະຊາຊົນລາວ ຈະບໍ່ຮູ້ ຣາຄາຂອງຊາ ຢູ່ໃນຕລາດ ໂລກດີ ແຕ່ພໍຮູ້ວ່າ ຣາຄາຊາ 400 ປີ ນັ້ນ ແພງຫລາຍ ເພາະເປັນ ຊາ ທີ່ໄດ້ຮັບ ຄວາມນິຍົມ ສູງຢູ່ຈີນ ສະຫະພາບ ຢູໂຣບ ແລະ ສະຫະຣັຖ ອະເມຣິກາ. ແຕ່ຊາວສວນຊາ ຢູ່ແຂວງຜົ້ງສາລີ ກໍຍັງຈຳເປັນ ຕ້ອງຂາຍຊາ ຂອງຕົນ ໃຫ້ແກ່ພໍ່ຄ້າຈີນ ໃນຣາຄາຖືກໆ ຕລອດມາ; ພວກເຂົາ ບໍ່ສາມາດທັກ ທ້ວງ ແນວໃດໄດ້. ອີກຢ່າງນຶ່ງ ນັກລົງທຶນ ຕ່າງປະເທດອື່ນໆ ກໍບໍ່ສາມາດ ເຂົ້າມາລົງທຶນ ປູກຊາ 400 ປີ ນີ້ຢູ່ແຂວງ ຜົ້ງສາລີ ໄດ້ ເພາະ ພວກພໍ່ຄ້າຈີນ ຈາກ ແຂວງ ສີສວນ ໃຕ້ຂອງຈີນ ເປັນຜູ້ຜູກຂາດ ແຕ່ຝ່າຍດຽວ. ປັດຈຸບັນ ຊາວຈີນ ລົງມາປູກພຶດ ອຸດສາຫະກັມ ການຄ້າ ຫລາຍຢ່າງຢູ່ລາວ ໂດຍສະເພາະ ຢູ່ ພາກເໜືອ ຊຶ່ງມີທັງ ການປູກ ຢາງພາຣາ ເຂົ້າ ສາລີ ຖົ່ວ ແລະຊາ.













 400 years of China in the province of Phongsaly  
Chinese traders encouraged Lao farmers in Phongsaly to cultivate tea plants on a commercial basis with an agreement to buy the harvesting goods from them. But due to the predefined prices and dumping policies of the Chinese traders the farmers are not able to sell the goods under their conditions. The farmers are heavily frustrated and are not able to protest against the Chinese policies. According to an official, the Chinese investors said that the 400-year-tea is one of the famous teas of the world and has been promoted to the farmers and officials ten years ago. Provincial authorities had been provided Chinese investors full support and corporation regarding the tea plants in the region. The tea plantation, so the authorities, should contribute higher incomes to the local people as well as to improve their livelihoods and to alleviate poverty. “Tea is now being grown on around 3,000 ha whereby 70 ha are cultivated with the 400-year-tea” said a high official. He mentioned also tea is already harvested by the local farmers, but there are still issues on selling the goods to the Chinese. Because it is only allowed to sell their goods to the Chinese traders alone. Even when the farmers do not know the world market price or market requirements of tea but their still know that the price will increase due to the popularity in countries like China, Europe and US. Over the past years the farmers of Phongsaly are forced to sell their tea to Chinese traders to lowest prices. Protest against those policies are without any gain for the farmers as they have to accept the state of status. Moreover, other foreign investors are not able to invest on the 400-year-tea due to the fact that the Sichuan province of China maintain special relationships with the Lao authorities in Phongsaly. Today China invest especially in northern part of Lao in agriculture sector on several aspects like rubber plantation and crops. (source: rfa.org/lao)

ເສດຖະກິດລາວຍັງຖືວ່າມີຂະໜາດ
ນ້ອຍທີ່ສຸດໃນກຸ່ມອາຊ່ຽນ

ບໍ່ຄໍາເຊໂປນ ຊຶ່ງເປັນພາກອຸດສາຫະກໍານຶ່ງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດລາວ ​ຂະ​ຫ​ຍາຍ​ຕົວອອກໄປຢ່າງວ່ອງໄວ
ບໍ່ຄໍາເຊໂປນ ຊຶ່ງເປັນພາກອຸດສາຫະກໍານຶ່ງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ເສດຖະກິດລາວ ​ຂະ​ຫ​ຍາຍ​ຕົວອອກໄປຢ່າງວ່ອງໄວ
ຊົງຣິດ ໂພນເງິນ 11.02.2014

ເສດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ ຍັງ​ຖື​ເປັນ​ເສດຖະກິດ​ທີ່​ມີ​ຂະໜາດ​ນ້ອຍ​ທີ່​ ສຸດ​ໃນ​ກຸ່ມ​ອາ​ຊ່ຽນ​ດ້ວຍ​ກັນ ​ໂດຍ​ເຖິງແມ່ນ​ວ່າ ລາວ​ຈະ​ເປັນ 1 ໃນ 10 ປະ​ເທດ​ທີ່​ເສດຖະກິດ​ມີ​ການ​ຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງ​ວ່ອງ​ໄວ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ໂລກ​ກໍ​ຕາມ.

ທ່ານ ລີ​ເບີ ລີ​ບົວ​ປາວ ຜູ້​ອໍານວຍ​ການ​ສະ​ຖາ​ບັນ​ວິ​ໄຈ​ເສດຖະກິດ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ລາວຖະ​ແຫຼ​ງ ຍອມຮັມວ່າ ການ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ທາງ​ເສດຖະກິດ​ຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ ຂອງ​ລາວ​ໃນ​ລ​ະຍະ​ຫຼາຍ ປີຜ່ານມາ​ນີ້ ຍັງ​ບໍ່​ພຽງພໍ​ກັບ​ການ​ທີ່ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ມູນ​ຄ່າ​ທາງ​ເສດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ​ທຽບ​ເທົ່າ​ກັບ ປະ​ເທດ​ສະມາຊິກ​ເກົ່າ​ໃນ​ອາ​ຊ່ຽນ​ດ້ວຍ​ກັນໄດ້​ເລີ​ຍ ​ແລະ​ທີ່​ສໍາຄັນ​ກໍ​ຄື​ຂະໜາດ​ເສດ ຖະກິດຂອງ​ລາວ​ຍັງ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ນ້ອຍ​ທີ່​ສຸດໃນ​ອາ​ຊ່ຽນ​ ໃນປັດຈຸບັນ​ນີ້​ອີກ​ດ້ວຍ.
 
ທັງ​ນີ້​ໂດຍ​ທ່ານ ລີ​ເບີ ​ໄດ້ ຍົກ​ຕົວຢ່າງ​ເຖິງ​ມູນ​ຄ່າ​ທາງ​ເສ​ດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ​ໃນ​ປີ 2012 ທີ່​ມີ​ຍອດ​ຜະລິດ​ຕະພັນ​ລວມ ພາຍ​ໃນ ຫຼື GDP ຄິດ​ເປັນ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມທັງ​ໝົດ 9,200 ລ້ານ​ໂດ​ລ່າ ຫາກ​ແຕ່​ກໍ​ຖື​ເປັນ​ມູນຄ່າ​ ທີ່ທຽບ​ກັນ​ບໍ່​ໄດ້​ເລີຍ​ ກັບ​ອິນ​ໂດ​ນີ​ເຊຍ ​ໄທ ​ແລະ​ຫວຽດນາມ ທີ່ GDP ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມ 878,000 ລ້ານ​ໂດ​ລ່າ ກັບ 365,500 ລ້ານ​ໂດ​ລ່າ ​ແລະ 135,000 ລ້ານ​ຕາມ​ລໍາດັບ.

 ຍິ່ງ​ໄປ​ກວ່າ​ນັ້ນ ສໍາລັບ​ປະ​ເທດ​ສະມາຊິກ​ໃໝ່​ຂອງ​ອາ​ຊ່ຽນ​ທີ່​ມີ​ເສດຖະກິດ ຂະໜາດ​ນ້ອຍ​ຄືກັນ​ກັບ​ລາວ ​ເຊັ່ນ​ບຣູ​ໄນ ​ແລະ​ກໍາປູ​ເຈຍ​ນັ້ນ ມູນ​ຄ່າ GDP ກໍ​ສູງ​ກວ່າ​ລາວ​ຄື 16,600 ລ້ານ​ໂດ​ລ່າ ກັບ 14,000 ລ້ານ​ໂດ​ລ່າ ຕາມ​ລໍາດັບ ​ເພ​າະສະ​ນັ້ນ ການ​ທີ່​ເສດຖະກິດ​ຂອງ ລາວ​ຈະ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ທຽບ​ເທົ່າ​ກັບປະ​ເທດ​ຂະໜາດ​ໃຫຍ່​ໃນ​ອາ​ຊ່ຽນ​ໄດ້​ນັ້ນ ຍັງ​ຈະ​ຕ້ອງ​ໃຊ້​ເວລາ ອີກ​ນັບ​ສິບໆ​ປີ ຊຶ່ງ​ທ່ານ​ລີ​ເບີ ​ໄດ້​ຄາດໝາຍ​ວ່າການ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ທາງ​ເສດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ ​ໃນ​ລະດັບ​ປັດຈຸບັນ​ນີ້ ກໍ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ລາວ​ກາຍ​ເປັນ​ປະ​ເທດ​ທີ່​ມີ​ລະດັບ​ລາຍ​ໄດ້​ສູງ​ ພາ​ຍ​ໃນ​ປີ ​2040 ​ໂດຍ​ມີ​ເງື່ອນ​ໄຂ​ວ່າ​ເສ​ດຖະກິດ​ລາວ​ຈະ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ.

 ກ່ອນ​ໜ້ານີ້ ໜັງສືພິມ The Washington Post ​ໄດ້​ສະ​ເໜີ​ລາຍ​ງານ​ໂດຍ​ອິງ​ຕາມ​ຜົນ​ຈາກ​ການ​ສຶກສາວິ​ໄຈ​ທີ່​ດໍາ​ເນີນ​ການ​ໂດຍ​ໜ່ວຍ​ງານ The Economist Intelligence Unit ຊຶ່ງ​ລະບຸ​ວ່າ​ລາວ​ເປັນ​ປະ​ເທດ 1 ​ໃນ 10 ປະ​ເທດ​ທີ່​ເສ​ດຖະກິດຈະ​ຂະຫຍາຍຕົວ​

ເພີ່ມ ຂຶ້ນຢ່າງ​ວ່ອງ​ໄວ​ທີ່​ສຸດ​ໃນ​ໂລກ ​ໃນ​ປີ 2014 ນີ້ ​ໂດຍ​ຄາດໝາຍ​ວ່າ​ເສ​ດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ​ຈະ ຂະຫຍາຍຕົວ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ເຖິງ 8.5% ທຽບ​ກັບ ປີ 2013 ທີ່​ຜ່ານມາ.

 ການ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ທາງ​ເສ​ດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້ ຖື​ເປັນ​ລະດັບ​ດຽວ​ກັນ​ກັບປະ​ເທດ​ຕິ​ມໍ​ຕາ​ເວັນ​ອອກ ​ແລະ​ປະ​ເທດ​ອີ​ຣັກ ສ່ວນ​ 5 ອັນ​ດັບ​ທໍາ​ອິດ​ນັ້ ກໍ​ປະກອບ​ດ້ວຍ Mongolia, Sierra Leone, Turmenistan, Bhutan, Libya ​ແລະ​ອີກ 2 ປະ​ເທດ ທີ່ຢູ່​ໃນ​ອັນ​ດັບ​ທີ່ 9 ​ແລະ 10 ນັ້ນ ກໍ​ແມ່ນ​ປະ​ເທດ Eritrea ​ແລະ Zambia ຕາມ​ລໍາດັບ.  ​

ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ ກໍ​ຕາມ The Washington Post ກໍ​ໄດ້​ລະບຸ​ວ່າການ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ທາງ​ເສດຖະກິດ​ຢ່າງວ່ອງ​ໄວ​ໃນ​ທັງ 10 ປະ​ເທດ​ດັ່ງກ່າວ​ນີ້ ​ເປັນ​ຍ້ອນ​ການ​ຂຸດ​ຄົ້ນ​ຊັບພະຍາ ກອນ​ທໍາ​ມະ​ຊາດ​ຢ່າງ​ຫຼວງ​ຫຼາຍ ຊຶ່ງ​ກໍ​ສອດຄ່ອງ​ກັບ​ທ່ານ​ທອງ​ສິງ ທໍາ​ມະ​ວົງ 

ນາຍົກລັດຖະມົນຕີ ທີ່​ຖະ​ແຫຼ​ງ ຕໍ່​ກອງ​ປະຊຸມ​ສະ​ໄໝ​ສາມັນຄັ້ງ​ທີ່ 6 ຂອງ​ສະ​ພາ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ລາວ​ຊຸດ​ທີ 7 ​ໃນ​ທ້າຍ​ເດືອນ​ທັນວາ 2013 ວ່າການ​ພັດທະນາ​ທາງ​ເສ​ດຖະກິດ​ຂອງ​ລາວ​ໃນ​ປັດຈຸ​ບັນ​ນີ້ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ຈະ​ມີ​ການ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ​ກໍ​ຕາມ ຫາກ​ແຕ່​ພື້ນຖານ ການ​ຜະລິດ​ສິນຄ້າ ກໍ​ຍັງ​ອິ​ງໃສ່​ການ​ຂຸດ​ຄົ້ນ​ຊັບພະຍາກອນ​ທໍາມະ​ຊາດ​ເປັນ​ຕົ້ນຕໍດັ່ງ​ທີ່​ທ່ານ ​ໄດ້​ຖະ​ແຫຼ​ງວ່າ:
 “​ເສດຖະກິດ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ເຖິງ​ວ່າ​ມີ​ການ​ເຕີບ​ໂຕ ​ແລະ​ຕໍ່​ເນື່ອງ ​ແຕ່​ພື້ນຖານ​ຍັງບໍ່​ທັນ​ໜັກ​ແໜ້ນ ການ​ສະ​ສົມ​ພາຍ​ໃນ ຍັງ​ມີ​ນ້ອຍ ພື້ນຖານ​ການ​ຜະລິດ​ບໍ່​ທັນ​ຫຼາຍ ຍັງ​ອາ​ໄສ ການ​ຂຸດ​ຄົ້ນ​

ຊັບພະຍາກອນ​ທໍາ​ມະ​ຊາດ ​ແລະ​ການ​ສົ່ງ​ອອກ​ວັດຖຸ​ດິບ ​ເປັນ​ຕົ້ນຕໍ ການ​ຄຸ້ມຄອງ​ນໍາ​ໃຊ້​ຊັບພະຍາກອນ​ທໍາ​ມະ​ຊາດ​ຫຼາຍ​ກໍລະນີ ບໍ່​ທັນ​ຮັບປະກັນ​ຄວາມ​ຍືນ​ຍົງ ​ແລະ​ບໍ່​ເປັນ​ມິດ​ກັບ​ສິ່ງ​ແວດ​ລ້ອມ.”  
 
ທາງ​ດ້ານ​ກະຊວງ​ແຜນການ ​ແລະ​ການ​ລົງທຶນ ກໍ​ລາຍ​ງານ​ວ່າ​ລັດຖະບານ​ລາວ​ໄດ້​ອະນຸ ຍາດ​ສໍາ​ປະທານ​ການ​ຂຸດ​ຄົ້ນ​ແຮ່​ທາດ​ໃຫ້​ແກ່​ເອກ​ກະ​ຊົນ​ລາວ ​ແລະ​ຕ່າງ​ຊາດ​ໄປ​ແລ້ວ 470 ​ໂຄງການ ໃນ​ພື້ນ​ທີ່ຂຸດ​ຄົ້ນ​ກວ້າງ​ກວ່າ 36,300 ກິ​ໂລ​ແມັດ​ມົນທົນ ຄິດ​ເປັນ​ມູນ​ຄ່າ ການ​ລົງທຶນ​ລວມຫຼາຍ​ກວ່າ 5,900 ລ້ານ​ໂດ​ລ່າ.
Laos economy still smallest in ASEAN despite rapid growth

The Lao economy remains the smallest in ASEAN despite experiencing rapid growth over the past several years, according to a senior economist.  
“Our economy has seen rapid growth over the past years but it will take several decades before Laos reaches the same economic size as neighboring nations,” said Dr. Leeber Leebouapao, Director General of the National Economic Research Institute.
He made the comments after a recent report listed Laos as among one of the top 10 countries in the world in terms of rapid economic growth in 2014.
According to the US based Economist Intelligence Unit’s projections, the Lao economy will see 8.5 percent growth this year, which should put it among the top 10 fastest growing economies in the world.
 The other fastest growing economies in 2014 should be Mongolia, which is projected to see 15.3 percent growth, Sierra Leone, which will see 11.2 percent growth, Turkmenistan, which will experience 9.2 percent growth and Bhutan, which is projected to see 8.8 percent growth.
Meanwhile Libya should experience economic growth of 8.8 percent, Iraq should see economic growth of 8.5 percent and Timor-Leste is projected to see 8.5 percent growth, Eritrea 8.0 percent growth and Zambia 7.9 percent growth. Dr. Leeber said that despite rapid economic growth over the past years, the Lao economy remains the smallest in ASEAN, noting that while rapid, Lao economic growth is coming from a very small base so it will still take a long time for the country to reach the same size as neighboring countries like Thailand or Vietnam.
“Our starting point is from a small base therefore it is impossible for us to compete with the big countries, which have a bigger base on which to build,” he said.
“If we were comparing countries to people, we would still be a little child. No matter how fast we grow, we still need years before we can reach the same as size as an adult.
” The value of the Lao economy in 2012 was US$9.2 billion while the value of the Thai economy was US$365.5 billion and the Vietnamese economy US$135 billion.
Indonesia is the largest economy in ASEAN with a GDP value of about US$878 billion, while the next smallest after Laos were Cambodia with a GDP value of US$14 billion and Brunei with a GDP value of US$16.6 billion.
 Dr Leeber said that despite the fact that the Lao economy is very small, it does not matter as rich and poor countries are not measured by economic size but by the wealth of a particular nation, of which one measure is income per capita.
 He said that Lao income per capita is higher than some countries in ASEAN, adding that Laos has become a lower middle income country and is expected to become a higher income country by 2040 if the country maintains economic growth of at least eight percent over the next few decades.
 Dr. Leeber said that the government has laid down a socio-economic development strategy which aims to turn the country into one of the manufacturing centers of the region, noting that the processing industry has begun to see rapid growth after the government introduced a number of investment incentives recently.
However, according to the Washington Post, the fastest growing economies in those countries based mainly on exploitation of natural resources and selling them on to richer countries.
On the 6 National Assembly late Dec. 2013 Prime Minister Thongsing Thammavong made his comment that the economic growth of Laos is still increasing, whereby natural resources are the main driven factor to ensure sustainable growth.
“Despite the positive economic progress, Laos relies on export of natural resources even more
as the fact that processing industries are not existing to handle these resources. As the matter of fact, the resource extraction may also cause environmental problems and to ensure environmental sustainability is not always the case.”
Moreover, the Ministry of Planning and Investment has reported that the government has approved 470 mining projects which cover an exploitation area of 36,300 sq. km with a combined investment value of US$5.9 billion. (source: VOA Lao, Vientiane Times)

ເສຖກິດໃນລາວ 2013-12-25
ອົງການ ກອງທຶນ ການເງິນ ສາກົນ IMF              
            
ຫລາຍປີມານີ້ ເສຖກິດໃນລາວຂະຫຍາຍໂຕຢ່າງວ່ອງໄວ ແຕ່ການຄຸ້ມ ຄອງເສຖກິດໂດຍຣະບອບການປົກຄອງສັງຄົມນິຍົມໃນລະຍະຜ່ານມາ ບໍ່ໄດ້ ເຮັດໃຫ້ໝາກຜົນຂອງທຶນນິຍົມ ສ້າງຄວາມອຸດົມສົມບູນ ໃຫ້ແກ່ ສປປລາວ ໄດ້ທຸກພາກສ່ວນ. ນັ້ນຄືບົດຄວາມ ຂອງນັກຂ່າວ ຣອຍເຕີ້.ບົດຄວາມວ່າ ຢູ່ໃນໂຕເມືອງສະຖານທີ່ເກົ່າແກ່ຖືກປ່ຽນ ເປັນບ່ອນຫລູ ຫລາຫຸ້ມລ້ອມດ້ວຍຮ້ານອາຫານຣາຄາແພງ ບັນດາຜູ້ນໍາເລືອກ ຊື້ຣົດ ຣາຄາແພງ. ນີ້ຄືຜົນຂອງການເຕີບໃຫ່ຽຂອງເສຖກິດ 8 ສ່ວນຮ້ອຍ ຕໍ່ ປີໃນຫລາຍປີມານີ້.ການເຕີບໃຫ່ຽຂອງເສຖກິດໃນລາວ ແມ່ນມາຈາກການສົ່ງສິນຄ້າອອກ ປະເພດບໍ່ແຮ່ ພລັງງານ ແລະຖ້ວມລົ້ນດ້ວຍການລົງທຶນຈາກປະເທດ ຈີນ ໄທ ແລະ ວຽດນາມ ຕິດຕາມດ້ວຍການຕັ້ງຕລາດຫຼັກຊັບຂຶ້ນໃນ ຕົ້ນປີ 2011.ການເຕີບໃຫ່ຽຂະຫຍາຍໂຕຂອງເສຖກິດໃນລາວ ຈະບໍ່ຢຸດຢູ່ເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຮອຍແຕກຫັກ ໄດ້ເລີ້ມສແດງອອກແລ້ວ. ນັກເສຖສາຕ ເຕືອນວ່າ ສປປລາວ ກໍາລັງປະເຊີນກັບດ້ານລົບຂອງ 

ແບບແຜນພັທນາທີ່ອິງຕໍ່ສິນເຊື່ອ ທີ່ບໍ່ມີເງື່ອນໄຂຜູກມັດຫລາຍ ການຂຸດຄົ້ນຊັພຍາກອນທັມຊາຕ ແລະໂຄງການພັທນາ ຂນາດໃຫ່ຽ.ທ່ານ  Ashvin Ahuja ນັກເສຖສາຕຜູ້ທີ່ເປັນຫົວໜ້າຄນະຜູ້ແທນ ຈາກກອງທຶນການເງິນສາກົນ ຫລື IMF ທີ່ເດີນທາງໄປຢ້ຽມຢາມລາວ ເມື່ອເດືອນ ກັນຍາ ຜ່ານມາ ເວົ້າວ່າ ເສຖກິດຂອງລາວຢູ່ໃນສະພາບເຮັ່ງຮ້ອນ ຫລາຍແລ້ວ.IMF ໄດ້ພົບເຫັນຫລາຍໆບັນຫາດັ່ງນີ້: ການເກັບຣາຍຮັບບໍ່ໄດ້ຕາມຈໍານວນທີ່ຕ້ອງການ ແຕ່ຣາຍຈ່າຍຊໍ້າພັດເກີນຂອບເຂດ ໂດຍສະເພາະ ການຂຶ້ນເງິນ ເດືອນໃຫ້ພນັກງານຣັຖ ເຮັດໃຫ້ງົບປະມານ ຂາດດຸນເພີ້ມຂຶ້ນ ຕື່ມ 6.5 ສ່ວນຮ້ອຍ ຂອງຜົນຜລິດລວມຍອດ ຫລື ຈີດີພີ.ອັດຕຣາເງິນເຟີ້ຄາດວ່າຈະເພີ້ມຂຶ້ນເປັນ 7.5 ສ່ວນຮ້ອຍໃນທ້າຍປີ 2013 ນີ້ ແລະ ຈະເພີ້ມຂຶ້ນເປັນ 9.4 ສ່ວນຮ້ອຍ ໃນປີໜ້າ. ເງິນຕຣາຕ່າງ ປະເທດ ສໍາຮອງ ຈະກຸ້ມການນໍາເຂົ້າສິນຄ້າ ພຽງ 80 ສ່ວນຮ້ອຍ ຂອງການນໍາເຂົ້າສິນຄ້າ 1 ເດືອນ ເທົ່ານັ້ນ.ໃນຂນະດຽວກັນ ນັກທະນາຄານໃນຕ່າງປະເທດ ທີ່ຂໍສງວນຊື່ບອກວ່າ ສປປລາວ ຂາດເງິນໂດລາ ມາໄດ້ຫລາຍເດືອນແລ້ວ.

Economic fears expose Laos' unequal boom 
 
http://www.reuters.com/article/2013/12/23/us-laos-economy-idUSBRE9BM0SX20131223

The Lao economic growth increased rapidly in the last few years but nowadays the economic management by fellow socialist government does not make any economic upturn and the results are not as bountiful as the government of Lao PDR would have expected. According to Reuters article (Dec 23) the capital, Vientiane, has rapidly transformed from a notable cultural sight into an opulent city surrounded by expensive restaurants and luxury cars. Whereby on the roads fancy cars, usually chosen by Lao elites or majority-party members, are not unusual and very common. This is the economic results of 8 percent growth in recent years driven by commodities export and foreign investment from China, Thailand and Vietnam followed by Lao PDR stock market debut in early 2011. The growth of Lao economic does not stop and still continues. However, Lao PDR economic are starting to show serious cracks and the economists warned the government of facing the negative downside of a pattern-based credit model, resource exploitation and hiring international companies for large scale projects. According to Ashvin Ahuja, who led the WHO (World Health Organization) International Monetary Fund (IMF) delegation last September, the economic situation in Lao PDR is overheated and actions need to be taken. Despite that, the IMF has described in following a range of problems: A shortfall of government revenues is coupled with higher expenditure - particularly rises in pay to public servants - and has raised the fiscal deficit to about 6.5 percent of gross domestic product (GDP). Moreover the inflation is expected to rise 7.5 percent in 2013 and continued to rise up to 9.4 percent in the following year. The foreign exchange reserves of the country are just enough to cover only 80 percent of one month’s imports. But according to western banking it had been a shortage of U.S. dollars for several months.

  
ສະພາບ
1, ຊິວິດການເປັນຢູ່ ແພງຢ່າງໜັກ. ຕົວຢ່າງ: ປານາງ 1 ກລ/ 95.000 ກີບ ຫຼື $12.02, ໄກ່ໂຕລະ 35000 ກີບ, ໝູ 1 ກລ 35000 ກີບ, ຊີ້ນ 1 ກລ( ມີແຕ່ 7 ຫາ 8 ຂີດ ) 70.000 ກີບ, ເຝີ ຖ້ວຍລະ 60.000 ກີບ. ໝາກກ້ວຍປີ້ງ ໜ່ວຍນຶ່ງ 1000 ກີບ ຫຼື 8 ໜ່ວຍ ຕໍ່ 1 $.
ອັຕຣາແລກປ່ຽນ 1$ ອ. ຕໍ່ 7900 ກີບ.
2, ຮ້ານຄ້າທັນສໄມ ລົ້ມລະລາຍແລະມີແຕ່ຊາວ ຈີນແລະ ຫວຽຕ ຄຸມໝົດເຊັ່ນ: ຮ້ານຄ້າທີ່ມີຊື່ວ່າ Millenium Mall ຢູ່ສີໄຄກໍ່ເຈ້ງເພາະບໍ່ມີຄົນເຂົ້າ. ຮ້ານຄ້າຢູ່ຕລາດ ໜອງດ້ວງ ທັງໝົດແມ່ນຂອງ ຄົນຈີນ, ຢູ່ຕລາດເຊົ້າ ເກືອບທັງໝົດແມ່ນຂອງ ຫວຽດ ຫຼືຕ່າງຊາດອື່ນໆ. ຮ້ານຂາຍເຄື່ອງຫັຖກັມຂອງ ຄົນລາວ ມີທັງໝົດໃນທົ່ວກພ ວຽງຈັນ ມີປະມານ 400-500 ຮ້ານແຕ່ບໍ່ມີລູກຄ້າ, ແຕ່ທຸກບ່ອນ ຄົນຂາຍຫຼາຍກ່ວາ ຄົນຊື້.       ເວົ້າລວມ ຣາຄາສິນຄ້າແພງຫຼາຍ ຊຶ່ງແພງກ່ວາຢູ່ ອະເມຣິກາ ຫຼື ຢູໂຣບ.
3. ນໍ້າມັນ ລິດລະ 1000 ກີບ
4. ສະພາບການແລກປ່ຽນ ເງິນ ກີບ ກັບເງິນ ດົງ ໃນອັຕຣາ 1 ກີບ = 2,7 ດົງ ໄດ້ອໍານວຍແກ່ຄົນ ຫວຽດນາມ ຫຼຸຫຼັ່ງກັນເຂົ້າມາຄ້າຂາຍຢູ່ໃນ ດິນລາວ ແລ້ວສົ່ງເງິນກັບ ປະເທດຂອງເຂົາ ຊຶ່ງສິ່ງນີ້ ໄດ້ສົ່ງຜົນກະທົບຢ່າງໃຫຍ່ຕໍ່ ເສຖກິຈ ການເງິນຂອງ ລາວ.
5, ການຂາດ ດຸລ ການຄ້າຢ່າງມະຫາສານ ເປັນຜົນກະທົບຢ່າງ ຂນາກໜັກຕໍ່ ເສຖກິຈ ການເງິນຂອງ ຣັຖບາລ ລາວ
ສະພາບພົລເມືອງ:
1, ມີຄົນ ຮັ່ງຫຼາຍ ຢູ່ໃນເມືອງ ໂດຍສະເພາະກຸ່ມຄົນທີ່ມີໂອກາດ. ການຮຽນ ແລະການສມັກເຂົ້າເຮັດການ ມີການຊື້ຈ້າງໝົດ. ບໍ່ຊື້ ບໍ່ໄດ້ເຂົ້າ. ພວກຮັ່ງສ່ວນຫຼາຍຢູ່ ກພ ວຽງຈັນ, ເຫີ່ກັນແລະແຂ່ງຂັນປຸກເຮືອນ ວິນລາ ຫຼັງໃຫຍ່ ຫຼັງງາມ. ຊື້ຣົດມາໂອ້ອວດກັນ, ຣົດທີ່ນິຍົມທີ່ສຸດແມ່ນຣົດ ໂຕໂຢຕາ ວີໂກ ແລະ ແຄມຣີ, ໃໝ່ຣາຄາຄັນລະ 46,000$, ຣົດມືສອງ 20,000$. ການສໍ້ກົງມີຢູ່ທຸກຣະດັບ ແຕ່ເທິງສຸດ ລົງຈົນຈໍາອໍານາດການປົກຄອງບ້ານ.  ຣັຖບາລ ບໍ່ມີເງິນ. ພະນັກງານບໍ່ໄດ້ເງິນເດືອນ, ບາງຜແນກ ບໍ່ໄດ້ 2 ເດືອນແລ້ວ ໃນນີ້ຮວມທັງ ທະຫານ ແລະຕໍາຣວດ. ສ່ວນພວກຢູ່ຊົນບົດ ທີ່ບໍ່ໄດ້ເງິນເດືອນມາແຕ່ເດືອນ 5 ນັ້ນສ່ວນຫຼາຍ ຍັງບໍ່ທັນໄດ້. ພວກກິນເບັ້ຍບໍານານ ໃນ ກພ ວຽງຈັນ ບໍ່ໄດ້ເງິນເດືອນມາ 2 ເດືອນແລ້ວ.(ສິ່ງນີ້ກໍາລັງເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດໃຫ້ ພັກລັດ ຢ້ານກົວທີ່ສຸດ ເພາະພວກ ກິນເບັ້ຍບໍານານນີ້ ແມ່ນພວກນັກ ປະຕິວັດເກົ່າທັງນັ້ນ.)
-ຜ່ານການເຂົ້າໄປຢັ່ງຫາງສຽງ ພະນັກງານ ທັງໃນຣະດັບຕໍ່າແລະກາງ 95% ເຫັນພ້ອມໃນການປ່ຽນແປງ ແລະຈະເລືອກເອົາ ພັກໃໝ່.
2, ສໍາລັບ ປະຊາຊົນ: - ຄົນໃນຊົນບົດ ຮູ້ທ່ານ ສົມບັດ ສົມພອນ ຫຼາຍກ່ວາ ສົມສວາດ ເລັງສວັດ. ປະຊາຊົນ ທຸກຫຼາຍ ແລະຖືກຂູດຮີດທຸກຢ່າງ ນັບແຕ່ ລ້ຽງເກືອ ພະນັກງານ ພັກລັດ ທີ່ລົງໄປປະຕິບັດ ງານ ຮອດຖືກເກັບເງິນ ໃນເວລາເຮັດບຸນ ເຮັດງານ ເຊັ່ນ ງານຊ່ວງເຮືອ ຢູ່ບ້ານໃດ, ຊາວບ້ານໃນບ້ານ ນັ້ນ ຕ້ອງໄດ້ອອກເງິນກັນເອງ ໂດຍອໍານາດການປົກຄອງບ້ານນັ້ນໆ ເປັນຜູ້ເກັບ ແລະຊາວບ້ານ ກໍ່ມີ ແຕ່ເສັຍ ກັບເສັຍ ໂດຍບໍ່ເຫັນກັບຄືນມາ.
3, ຄົນ ຫວຽດ ເຂົ້າມາປຸກເຮືອນ ຢູ່ຕາມເສັ້ນທາງເລກທີ 13 ແຕ່ ວຽງຈັນ ລົງໄປ ທ່າແຂກ ເຖິງຖນົນ ທີ່ໄປແຖວ ຫຼັກ 20 ຄໍາເກີດ ຄໍາມ່ວນ ເຕັມໄປໝົດ ແລະຣົດໂດຍສານທາງໄກຂອງ ຄົນຫວຽດ ທີ່ໄປ ຈອດຕາມ ຈຸດຕ່າງໆກໍ່ໄປຈອດບ່ອນ ຮ້ານຄ້າຂອງ ຄົນຫວຽດເອງ, ດັ່ງນັ້ນ ເງິນທີ່ໄດ້ຈາກນັກທ່ອງທ່ຽວ ຫຼືຜູ້ເດີນທາງ ຈຶ່ງໄປເຂົ້າຫາ ຄົນຫວຽດໝົດ ແລ້ວເຂົາ ກໍ່ສົ່ງເງິຮນັ້ນ ເມືອບ້ານເຂົາ ຫຼືຂຍາຍທຸຣະກິຈເຂົາ ແລ້ວເຮັດໃຫ້ຄົນລາວ ຖືກຕີແຫຍ້ໃຫ້ໄປເປັນຄົນ ທີ່ບໍມີລາຍໄດ້ແລະກາຍເປັນ ພົລເມືອງຊັ້ນສອງ. ເວົ້າລວມແລ້ວ ຕາມສາຍທາງ ທີ່ອອກຈາກ ວຽງຈັນ ໄປເຖິງ ພາກກາງ ຫວຽດນາມ, ພາສາ ຫວຽດ ເປັນພາສາທາງການໄປແລ້ວ.
4, ມີຂ່າວ ອື້ສາວ ວ່າຜູ້ມີອໍານາດ ຈະເຊັນສັນຍາໃຫ້ຊາວຕ່າງດ້າວ( ຈີນ ? ) ມາສໍາປະທານ ອຸດົມ ວຽງຈັນ(Lycee de Vientiane) ແລ້ວຈະຍ້າຍ ອຸດົມ ວຽງຈັນ ອອກໄປຕັ້ງຢູ່ ນອກເມືອງ. ເຣື້ອງນີ້ ກໍາລັງ ສ້າງຄວາມຄອນແຄນແກ່ພວກ ນັກຮຽນ ນັກສຶກສາ. ມີການຊຸບຂິບວ່າ ນັກຮຽນ ອາດຈະຖື ໂອກາດ ສເລີມສລອງ 50 ປີຂອງ ອຸດົມ ວຽງຈັນນີ້ ເດີນຂະບວນ ຊຶ່ງເຣື້ອງນີ້ ຄວນຖືເອົາເປັນຈຸດ ສົນໃຈ.
5, ເພື່ອຮັກສາອໍານາດ, ພັກລັດ ໄດ້ແກ່ດຶງເອົາ ຊາວຄ້າຂາຍທັງໝົດ ນັບຕັ້ງແຕ່ ກັມກອນ 3 ລໍ້, ຂັບ ຕັກຊີ, ພໍ່ຄ້າ ແມ່ຄ້ານ້ອຍ ຂຶ້ນໄປເຖິງຂັ້ນ ພໍ່ຄ້າ ແມ່ຄ້າ ຣະດັບສູງສຸດຂອງຊາດ ໃຫ້ເປັນນັກສືບນອກ ເຄື່ອງແບບ. ຜູ້ໃດບໍ່ເຂົ້າໃນ ກຸ່ນ ນີ້ແລ້ວ, ຈະບໍ່ໄດ້ຮັບ ຄວາມສະດວກ.
6. ທີວີ ລາວໂອເວີຊີ ຂອງທ່ານ ແສງ, ປະຊາຊົນລາວທົ່ວໄປບໍ່ສາມາດເບິ່ງຜ່ານທາງ ທີວີ ໂດຍກົງໄດ້. ແຕ່ເບິ່ງທາງ ຢູທູບ ໄດ້. ກໍາລັງມີການປຸກຣະດົມ ກັນເບິ່ງ ຢູທູບ ທາງ ໄອໂຟນ ແລະອິນເຕີແນຕ. ແຕ່ເວົ້າລວມ ອິນເຕີແນຕ ບໍ່ມີຫຼາຍ ເພາະມັນແພງ ແລະເປັນຂອງ ຊົນຊັ້ນ. ແຕ່ຢ່າງໃດກໍ່ຕາມ, ມວນຊົນທີ່ສົນໃຈເຣື້ອງ ວຽກບ້ານການເມືອງ ຖືວ່າ ດຣ. ບຸນທອນ ນີ້ປຽບເໝືອນ ອັສວິນມ້າຂາວ ແລະຫວັງອາໄສແຕ່ ພວກເຮົາ ຈາກທາງນອກເພື່ອນໍາພາເຮັດໃຫ້ມີການປ່ຽນແປງ ເພາະຢູ່ທາງໃນ ເຮັດຫຍັງບໍ່ໄດ້ເພາະ ຕາຍ ຢ່າງດຽວ.
7, ເງິນບໍ່ເຂົ້າ ຄັງຂອງຣັຖບາລ. ການສໍ້ກົງ ເຖິງຂັ້ນຮ້າຍແຮງຈົນເຖິງຂັ້ນວ່າ ໄປເກັບເງິນພາສີ ແລ້ວມາແບ່ງປັນກັນເອງ ໂດຍບໍ່ຖອກເຂົ້າຄັງຂອງຣັຖ. ຍົກຕົວຢ່າງພວກທີ່ເປັນພາສີ ວັນທິດກໍ່ໄປເຮັດວຽກ ເພາະຖ້າບໍ່ໄປ ກໍ່ຈະບໍ່ໄດ້ສ່ວນແບ່ງ. 
8, ນັກທ່ອງທ່ຽວ:  ເນື່ອງຈາກ ສິນຄ້າແພງເກີນຂອບເຂດ, ດັ່ງນັ້ນ ດຽວນີ້ນັກທ່ອງທ່ຽວ ກໍ່ຫຼຸດນ້ອຍ ຖອຍລົງຫຼາຍແລ້ວ,ຊຶ່ງໃນນີ້ ລວມທັງຊາວ ລາວນອກ ກໍ່ຫຼຸດລົງ ເຊັ່ນ:
9 ການບິນ ເກີດວິກິຕ: ເຄື່ອງບິນໂດນສານຂອງການບິນລາວ ທີ່ອອກຈາກ ບາງກອກ ຖ້ຽວນຶ່ງມີພຽງແຕ່ 45 ຄົນ, ເຊັ່ນດຽວກັບ ມາຈາກ ໄຊງ່ອນ ກໍ່ມີພຽງແຕ່ 30 ຄົນ ຊຶ່ງບໍ່ກຸ້ມຮອດຄ່າ ນໍ້າມັນຂອ Air Bus ຊໍ້າ.
10, ເນື່ອງຈາກ ດິນດອນ ແລະເຮືອນ ແພງເກີນຂອບເຂດ ໂດນເວົ້າກັນເປັນ ແສນ ເປັນລ້ານ ໂດລາ, ສົມທົບກັບການຊື້ຈ້າງຈອບອອຍແບບບໍ່ມີຂອບເຂດແລະອຶກທຶກ ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ ການລົງທຶນ ຫຼຸດນ້ອຍຖອຍ ລົງຫຼາຍ ຈົນເກືອບ ບໍ່ມີ ນັກລົງທຶນໃໝ່ແລ້ງວ.
11, ໂຮງງານຫັຖກັມຂອງ ລາວ ໄປບໍ່ລອດ. ໃນເມື່ອເພິ່ນເຮັດໃຫ້ຄ່າຂອງ ເງິນກີບ ສູງ, ຈຶ່ງສົ່ງຜົນກະ ທົບຕໍ່ ສິນຄ້າຂາອອກ. ດຽວນີ້ໂຮງງານ ຕັດຫຍິບ ຫຼາຍໂຮງງານ ອັດປະຕູແລ້ວ.
12, ຣັຖບາລ ບໍ່ມີຮອດເງິນຊ່ວຍປະຊາຊົນ ທີ່ຖືກກະທົບດ້ວຍ ພັຍ ທັມຊາດເັຊ່ນ ນໍ້າຖ້ວມ ທີ່ຜ່ານມາໃນຫຼາຍໆເຂດ. ຣັຖບາລ ກໍ່ມີແຕ່ໄປບອກວ່າ ໃຫ້ປະຊາຊົນ ອົດເອົາກ່ອນ ເພາະຣັຖບາລ ຍັງທຸກ$ ໃຫ້ທຸກຄົນ ກຸ້ມຕົນເອງ.
13, ໂຮງງານໄຟຟ້າ ເລັກນາຍຕ໌ ຢູ່ ຫົງສາ ມີຄົນຕາຍຍ້ອນ ອາຍພິດ, ແຕ່ທາງການບໍ່ຫົວຊາ ແລະຊາວບ້ານກໍ່ ໄປໄຫວ້ຜີ ໄຫວ້ສາງ.
//.  ສລູບລວມແລ້ວ ຣັຖບາລ ລາວ ກໍາລັງເກີດ ວິກິຕການ ທາງດ້ານການເງິນຢ່າງໜັກດໜ່ວງ. ຕາມການສອບຖາມແບບໄກ້ຊິດ ກັບພະນັກງານ ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງກັບ ຄັງ, ເພິ່ນບອກວ່າ ລັດ ບໍ່ມີເງິນ.
ຖ້າບໍ່ມີການຊ່ວຍເຫຼືອ ຈາກຕ່າງຊາດ, ຣັຖບາລ ສປປ ລາວ ຕ້ອງລົ້ມໃນມໍ່ໆນີ້.
ດຽວນີ້ 2 ປະເທດທີ່ຊ່ວຍເຫຼືອ ລາວ ຫຼາຍກ່ອນໝູ່ ກໍ່ແມ່ນ ຍີ່ປຸ່ນ ໂດຍແມ່ນບໍຣິສັທ ຈາຍກາ (Jaica) ທີ່ຊ່ວຍຈາກ ຣົດເມ ຈົນເຖິງກໍ່ສ້າງ ແລະສ້ອມແປງ ຖນົນຫົນທາງ.
ປະເທດທີ ສອງ ກໍ່ແມ່ນ ອອສຕເຣເລັຍ.
///. ວິທີແກ້ໄຂ:
ພວກເຮົາຕ້ອງຂ້ຽວເໜງັ ໄວກ່ວານີ້, ຖ້າພວກເຮົາພາດໂອກາດນີ້ແລ້ວ, ສະພາບການອາດຜ່ານໄປ.
ເພີ້ມເຕີມ:
ຜູ້ຍິງລາວ: ຢູ່ໂຮງຮຽນ ສ້າງຄູ ດົງໂດກ, ນັກຮຽນຜູ້ຍິງສ່ວນຫຼາຍ ມາຈາກ ຊົນບົດ, ໂດຍສະເພາະ ມາຈາກ ຊໍາເໜືອ, ຊຽງຂວາງ ແລະອື່ນໆ. ເນື່ອງຈາກຄ່າ ຄອງຊີບແພງເກີນຂອບເຂດ ແລະພໍ່ແມ່ເຂົາເຈົ້າ ບໍ່ສາມາດສນອງໄດ້, ດັ່ງນັ້ນ 95 % ຂອງ ນັກສຶກສາຍິງ ເປັນແມ່ຈ້າງ. ຄົນລາວທີ່ໄປລົງທຶນ ບາງຄົນ ມີເມັຍນ້ອຍຮອດ 3-4 ຄົນ ຊຶ່ງໃນນີ້ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນນັກສຶກສາ ດົງໂດກ. ຜູ້ຊາຍ ໃຫ້ເງິນ ບາງທີ ອາທິດ ຫຼື 2 ອາທິດ ລະ 50 ຫຼື 100$ ເທົ່ານັ້ນຄ່າເປັນເມັຍນ້ອຍ. ຊາວຕ່າງຊາດທີ່ມາຢູ່ໃໝ່, ໂດຍສະເພາະ ຊາວ ຫວຽຕ ແລະ ຈີນ ຂນານນາມໃຫ້ ຄົນລາວ ຜູ້ເປັນເຈົ້າຂອງປະເທດວ່າ ຊາດແມ່ຈ້າງ. ( ເປັນຕາລັກອາຍຫຼາຍ).
ສໍາຄັນ: ຍ້ອນພັກລັດ ຢ້ານຈະມີການລຸກຮື້ຂຶ້ນ ຕໍ່ຕ້ານ, ດັ່ງນັ້ນ ພັກລັດ ຈຶ່ງເອົາໃຈ ພະນັກງານ ສຸດຂີດ. ພວກເຂົາເຈົ້າ ຢາກສໍ້ ຢາກກົງ ຢາກລໍ້າ ຢາກລວຍເທົ່າໃດ ກໍ່ປ່ອຍຕາມໃຈ ໃນທໍານອງທີ່ວ່າ ໃຜມີຄວາມສາມາດ ຫາໄດ້ປ/ແບບໃດ ກໍ່ຫາເອົາໂລດ, ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ມີເງິນເຂົ້າ ຄັງຫຼວງ ຊຶ່ງເປັນບໍ່ເກີດຂອງ ວິກິຕການທາງດ້ານການເງິນ. ເຖິງແມ່ນພະນັກງານ ບໍ່ມີເງິນເດືອນ ຫຼືໄດ້ຮັບເງິນເດືອນຊ້າ, ແຕ່ກໍ່ຍັງມີການຊື້ຈ້າງກັນເຂົ້າການ ດ້ວຍຣາຄາທີ່ແພງແສນແພງ.
ພັກລັດ ບໍ່ຢ້ານ ປະຊາຊົນ ເພາະເຂົາຄວບຄຸມປະຊາຊົນໃຫ້ຢູ່ໝົດແລ້ວ, ເຊົາຢ້ານແຕ່ ພະນັກງານ ພັກລັດ ຈະນໍາພາ ຂະບວນການຕໍ່ສູ້ເທົ່ານັ້ນ.
- ເວລາເກີດໄພທັມຊາດ, ພັກລັດບອກວ່າໃຫ້ກຸ້ມຕົນເອງ ເພາະປະເທດຊາດ ຍັງທຸກຍາກຢູ່, ລໍຖ້າການຊ່ວຍເຫຼືອຈາກຕ່າງປະເທດ ຈຶ່ງຈະສາມາດຊ່ວຍເຫຼືອໄດ້.

The future of Laos
A bleak landscape
A secretive ruling clique and murky land-grabs spell trouble for a poor country
Oct 26th 2013 | OUDOMXAY AND VIENTIANE |From the print edition
THE Airbus A320 was ordered by Colonel Muammar Qaddafi, but somehow ended up as the prized possession of Lao Airlines. From a window seat flying above Laos a visitor gets a sense of the state’s weaknesses. Deforestation stretches all the way to the Chinese border. It is so recent and so extreme that scientists from Sweden’s Lund university picked Laos as a testing ground for a new method of monitoring economic activity from space. By combining night-time satellite images with land-use data, they can estimate, with surprising accuracy, changes in agricultural and non-agricultural activity. For Laos, it also means monitoring the impact of Chinese and Vietnamese cash from space.
On the ground in the northern province of Oudomxay, most jeeps roaming the deforested valley bear Chinese and Vietnamese number plates. Four of the province’s districts are among the fastest-growing rural economies in the country, according to the researchers in Sweden. (Laos’s obscurantist government publishes little information about anything.) Investment is flowing into agriculture, typically rubber plantations, market gardening and other cash crops, much of it destined for the huge Chinese population to the north. The side-effects include a loss of forests and biodiversity, serious soil erosion and growing numbers of people in this multi-ethnic province being pushed off their land.













Chinese firms have secured rubber concessions in the province covering 30,000 hectares (74,000 acres). The idea is that tens of thousands of Chinese workers will eventually be needed to tap the rubber. In the past decade the government has granted land concessions across the country for up to 100 years, often at knock-down prices, to Chinese, Vietnamese and, to a lesser extent, Thai operators. More land is now in the hands of foreigners than is used to grow rice. The fear of one expert in Laos is the emergence of a landless poor.
Not all Chinese influence is welcomed by the government. Recently a deputy prime minister, Somsavat Lengsavad, announced the closure of a Chinese-run casino near the border that had attracted drugs and prostitutes along with gamblers. Yet Mr Lengsavad, ethnically Chinese himself, has his own patronage network built on granting concessions for Chinese-run special economic zones. And he is the point man for one of Asia’s most ambitious projects: a proposed 262-mile (421-km) passenger and freight railway connecting Kunming, in the south-western Chinese province of Yunnan, with Vientiane, the Laotian capital. The $7.2 billion price tag (including interest) is nearly as big as Laos’s entire formal economy. It will take 50,000 workers five years just to lay the tracks. Two-thirds of the route will run through 76 planned tunnels or over bridges.
The collateral for such a huge project lies in the mines of Laos. In other words, the extraction of natural resources in this undeveloped country is about to accelerate. Economic rents already accrue to an oligarchy, for which the railway, one way or another, will prove a bonanza. Among other things the question looms of how wide the corridor accompanying the railway will be. There is speculation about a Chinese road running alongside the track, eventually to the border with Thailand. A man who has seen the blueprint for a planned Chinatown east of Vientiane says that the final stop for the proposed railway is smack in the middle of new living space for over 100,000 Chinese.
At present, a bus is the only way to get down from the mountains of Oudomxay. Monsoon rains play havoc with the 200km stretch of road to Luang Prabang, which served as the royal capital until the Communists, after a long civil war, consolidated their power in 1975. (In Luang Prabang the king’s favourite Citroën car survives, unlike him and his family.) It can then take another ten hours, over rugged terrain, to get to Vientiane.
The capital is on the mighty Mekong river, which forms the border with Thailand. Though it still has a torpid air, Vientiane is growing fast in the hands of a Communist kleptocracy whose members queue up on Saturdays in their big cars to cross the Mekong for a dose of shopping across the border. For many of the remaining 6.6m Laotians, unease and sometimes fear are the predominant emotions.
Last December a well-known democratic activist and advocate of sustainable development, Sombath Somphone, disappeared. At the same time, the government clamped down on foreign NGOs, especially those advocating land rights. Two months ago the American embassy hung a banner from its water tower calling for the return of Mr Somphone. In September the head of the American-based Asia Foundation in Laos was told to pack her bags.
Unlike Myanmar, Laos has never had a Western-educated opposition leader to remind outsiders of the nasty nature of the regime. Indeed, Laos has not even the semblance of an opposition—and certainly no free press. It is a land of few books. Clergymen, artists, editors and schoolchildren undergo ideological study sessions. The trauma of its long civil war and of American carpet-bombing during the Vietnam war is never far away. One-third of the country is still contaminated by unexploded American ordnance. Hundreds of people lose limbs every year to cluster bombs.
In few countries do development agencies have to operate in thinner air than in Laos. In e-mails, foreign residents drop syllables from the names of Politburo members in attempts to outsmart new Chinese surveillance technology. The regime is constantly on guard against foreigners who might be seeking to “change our country through peaceful means”.
It is true that cash from China and Vietnam has helped to double the size of the economy in a decade. Dams have brought electricity to four-fifths of the population. Yet indicators of maternal health are worse than in Cambodia (which attempts a democratic façade), and levels of malnutrition are atrociously high. To make things look not quite as bad, NGO types say, the government deliberately went around feeding children in villages monitored by the UN for the Millennium Development Goals—until it was found out.
Despite all that, says one long-term resident who has worked with them, “five or six” people in the government are open to adopting a more balanced path. They hope to reverse rising inequality, repression and environmental degradation.
A senior government spokesman says, with a hint of regret, that Laos has given concessions on 30% of its land to foreigners. He says he loves his country and his people, but, asked what will happen if Laos continues on the current path, he takes out a pen and writes “Lenin 1917 Revolution”. Why such candour? “Imagine you and me and our sons were in a boat that sprang a leak,” he replies. “Would we jump up and plug the leak? Or would we watch the boat go under?”
 

RFA News

ໃນມໍ່ໆມານີ້ ສປປລາວ ຖືກ ຕັກເຕືອນ ຈາກ ອົງການ ກອງທຶນ ສາກົນ

  
ການຕັກເຕືອນຂອງອົງການກອງທຶນສາກົນ ມີຂຶ້ນຫລັງຈາກທີ່ພົບວ່າ ລາຍຮັບຂອງຣັຖບານລາວ ໄດ້ຫລຸດລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ທີ່ເຮັດໃຫ້ ນາຍົກ ຣັຖມົນຕຣີລາວ ທ່ານ ທອງສິງ ທັມມະວົງ ອອກຄຳສັ່ງໃຫ້ກະຊວງ ທະບວງກົມຕ່າງໆ ໃນລາວ ຄວບຄຸມການໃຊ້ຈ່າຍ ຢ່າງເຄັ່ງຄັດໃນການ ຈ່າຍຫນີ້ສິນຂອງຣັຖ ເພື່ອຫລີກລ່ຽງເຫດວິກິດ ທາງດ້ານການເງີນໃນລາວ.
ປັດຈຸບັນສປປລາວເປັນຫນີ້ຕ່າງປະເທດໃນສັດສ່ວນປະມານ 29.8 % ຂອງຍອດຜົລຮ່ວມຂອງປະເທດແລະກໍເພີ້ມຂຶ້ນ ເລື້ອຍໆ ຣັຖບານລາວ ອາດຈະບໍ່ສາມາດໃຊ້ຫນີ້ ຕ່າງປະເທດໄດ້ທັນເວລາຍ້ອນ ການບໍຣິຫານຈັດການທາງດ້ານການເງີນບໍ່ໄດ້ມາຕຖານ ການຮົ່ວໄຫລ ການສໍ້ຣາສ ບັງຫລວງ ແລະ ການເກັບພາສີລາຍໄດ້ ຂອງຣັຖບານ ກໍຖືກສໍ້ໂກງ ແລະຍັກຍອກຈາກເຈົ້າຫນ້າທີ່ຣັຖ ເຮັດໃຫ້ຣັຖບານລາວ ບໍ່ສາມາດສ້າງ ລາຍຮັບ ໃຫ້ສົມດູນກັບລາຍຈ່າຍໄດ້.

ສະພາບເງິນເຟີ້ໃນລາວສູງຂຶ້ນ

2013-10-18
ສະພາບເງິນເຟີ້ຢູ່ລາວ ນັບມື້ສູງຂຶ້ນ ຣາຄາສິ່ງຂອງ ກໍເພີ້ມຣາຄາແພງຂຶ້ນ ໃນເດືອນກັນຍາ ຜ່ານມາ.
ສະພາບເງິນເຟີ້ ຣາຄາສິ່ງຂອງແພງໃນລາວເພີ້ມຂຶ້ນເລື້ອຍໆ ມີຜົນສະທ້ອນຕໍ່ຊີວິດການເປັນຢູ່ ຂອງປະຊາຊົນທໍາມະດາສາມັນ, ຄືວ່າອັຕຣາ ເງິນເຟີ້ໄດ້ຖີບສູງຂື້ນຈາກ 6.83% ໃນເດືອນສິງຫາ ຂຶ້ນເປັນ 6.87% ໃນເດືອນກັນຍາ. ຕາມລາຍ ງານໜັງສືພິມທາງການທີ່ອ້າງຕາມລາຍ ງານຂອງຫ້ອງການສະຖິຕິແຫ່ງຊາຕໃນອາທິດນີ້.ນັກເສຖສາຕມີຄວາມເປັນຫ່ວງຢ້ານວ່າ ການເພີ້ມຂຶ້ນຂອງອັຕຣາເງິນເຟີ້ ຈະໄປລື່ນກາຍການເຕີບໃຫ່ຽ ຂອງຜົນຜລິດລວມຍອດເສຖກິດຂອງ ຊາຕ ຫລື GDP. ທະນາຄານໂລກພັຍກອນວ່າ ການເຕີບໃຫ່ຽເສຖກິດໃນລາວໃນປີ 2013 ນີ້ຈະເປັນ 8% ແລະໃນປີ 2014 ຈະຫລຸດລົງ ເປັນ 7.7% ແຕ່ວ່າໃນປີ 2015 ຈະເພີ້ມຂຶ້ນເປັນ 8.1% ອັຕຣາເງິນເຟີ້ທີ່ສູງທີ່ສຸດໃນປີ 2013 ນີ້ແມ່ນ 7.43% ໃນເດືອນກໍຣະກະດາ ແລະ ຕໍ່າທີ່ສຸດແມ່ນ 5.45% ໃນເດືອນເມສາ.ລາຍງານວ່າອັຕຣາເງິນເຟີ້ໃນ ສປປລາວ ແມ່ນນຶ່ງໃນຈໍານວນທີ່ສູງ ໃນກຸ່ມປະເທດອາຊຽນຍ້ອນວ່າ ການນໍາເຂົ້າສິນຄ້າຂອງລາວມີສູງ. ລາຍງານຂອງຣັຖບານເມື່ອບໍ່ດົນມານີ້ວ່າ ໃນ 6 ເດືອນສົກປີ 2012-2013 ມູນຄ່າ ການນໍາເຂົ້າສິນຄ້າຂອງລາວມີເຖິງ 1,160 ລ້ານໂດລາ ທຽບກັບມູນຄ່າ ການສົ່ງອອກສິນຄ້າ $880 ລ້ານໂດລາ.

ທຸຣະກິຈໃນລາວຂາດແຄນຄົນງານ
ໂຮງງານຕັດຫຍິບ ໃນລາວ ມຸ້ງໝາຍຈະຮັບເອົາຄົນງານ ໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 60,000 ຄົນ ພາຍໃນປີ 2015
ໂຮງງານຕັດຫຍິບ ໃນລາວ ມຸ້ງໝາຍຈະຮັບເອົາຄົນງານ ໃຫ້ໄດ້ເຖິງ 60,000 ຄົນ ພາຍໃນປີ 2015
ເມື່ອປະມານເດືອນກວ່າຜ່ານມານີ້ ທັງນັກລົງທຶນພາຍໃນແລະຕ່າງປະເທດ ຕ່າງກໍອອກປາກວ່າ ຂາດເຂີນຄົນງານເປັນຈໍານວນຫຼວງຫລາຍ. ຕາມລາຍງານຂອງສື່ມວນຊົນໃນລາວ. ທ່ານ ອ່ອນສີ ບຸດສີວົງສັກ ປະທານສະມາຄົມຕັດຫຍິບ ແລະທີ່ປຶກສາສະພາອຸດສາຫະກັມການຄ້າ ເປີດເຜີຽວ່າໃນລະຍະນີ້ຫລາຍຫົວຫນ່ວຍທຸຣະກິດຂອງນັກລົງທຶນພາຍໃນແລະຕ່າງປະເທດມີຄວາມຂັດຂ້ອງວ່າ ມາລົງທຶນແລ້ວພັດຊອກຫາ ຄົນງານມາເຮັດວຽກບໍ່ໄດ້ ຕາມຄວາມຕ້ອງການ. ທ່ານວ່າ ຂແນງອູດສາຫະກັມຕັດຫຍິບ ຕ້ອງການຄົນງານປີລະ 9,000 ກວ່າຄົນ ອຸດສາ ຫະກັມປຸງແຕ່ງ 300 ກວ່າຄົນທ່ອງທ່ຽວ 2,400 ກວ່າຄົນ ໂຮງງານເຫລັກເສັ້ນ 600 ກ່ວາຄົນ ໂຮງງານເຮັດ ເຟີນີເຈີ 5,000 ກວ່າຄົນ ກໍ່ສ້າງ 5,000 ກວ່າຄົນ ແລະຂະແໜງອື່ນໆ ລວມແລ້ວ ຕ້ອງການຄົນງານປະມານ 31,000 ກວ່າຄົນຕໍ່ປີ.ທ່ານວ່າ ໃນສະພາບທີ່ຂາດເຂີນຄົນງານດັ່ງທີ່ເປັນຢູ່ນີ້ຄົນງານຢູ່ໃນລາວຊໍ້າພັດຫລັ່ງໄຫລໄປເຮັດວຽກຢູ່ປະເທດເພື່ອນບ້ານ ຈໍານວນຫຼາຍແສນ ຄົນ ທັງຖືກຕ້ອງແລະບໍ່ຖືກຕ້ອງຕາມກົດໝາຍໂດຍບໍ່ມີມາຕການຄວບຄຸມຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ຢູ່ແຂວງພາກກາງແລະພາກໃຕ້ມີຫລາຍບ້ານ ທີ່ບໍ່ມີ ຊາວຫນຸ່ມເຮັດວຽກການຜລິດ ເຫລືອແຕ່ຜູ້ເຖົ້າ ເຮັດວຽກພໍກຸ້ມຢູ່ກຸ້ມກິນ. ສະພາບທີ່ຄົນຫນຸ່ມນ້ອຍໜີອອກໄປເຮັດວຽກ ຢູ່ປະເທດເພື່ອນບ້ານ ມີມາແຕ່ດົນເປັນສິບໆປີແລ້ວ ແລະປັດຈຸບັນ ກໍຍັງຫລັ່ງໄຫລອອກໄປເລື້ອຍໆ.ການຂາດເຂີນຄົນງານເຮັດວຽກ ເຮັດໃຫ້ຫນ່ວຍທຸຣະກິດຍາດແຍ່ງຄົນງານກັນ ໂດຍສະເພາະປາກົດການ ການເຂົ້າອອກການ ຈາກໂຮງງານ ຫລືບໍຣິສັດນຶ່ງ ໄປຫາອີກບໍຣິສັດນຶ່ງ ມີຫລາຍຂຶ້ນ. ຄົນງານເກີດມີຄວາມຄິດ ບໍ່ງໍ້ວຽກງານຂາດວິນັຍ ແລະຂາດການຮັບຜິດຊອບ ວຽກງານ. ສະພາບຂາດເຂີນຄົນງານ ແລະ ຄົນງານຂາດ ລະບຽບວິນັຍ ເຮັດໃຫ້ການຜລິດ ສິນຄ້າ ໃນລາວບໍ່ສາມາດແຂ່ງຂັນ ໃນຕລາດອາຊຽນໄດ້.

Lao Teachers Face Three Months of Late Wages

2013-10-10
A mathematics class in Champassak province, Jan. 30, 2012.
A mathematics class in Champassak province, Jan. 30, 2012.













  
Teachers in some areas in impoverished Laos have not received wages for more than three months amid financial problems gripping the government, according to a group of teachers in the country’s capital.

The teachers from Vientiane’s Sanakham district told RFA’s Lao Service on Thursday that the salary delays added to frustration following reports that the government will suspend a monthly allowance for civil servants.

“Our salaries have been delayed for three months but we are told that we have to be patient,” one teacher told RFA, speaking on condition of anonymity.

“The government owes [us] money—each of us three months. Some people are owed 4 million kip (U.S. $500), but others are owed as much as 5 million kip (U.S. $635).”

The teacher said that salary delays for educators had occurred in “many places across the country,” without providing details.
Reports indicate that back pay is also owed to civil servants in several lines of work, including military personnel, police and retirees.

Allowance suspension
The complaints of wage delays followed an announcement by Prime Minister Thongsing Thammavong last week that the government would suspend a 760,000 kip (U.S. $97) per month living allowance paid to state employees and push ahead with a promised salary increase.
State employees told RFA that they had received no official notice of when the suspension would go into effect.
The International Monetary Fund has told Lao authorities in recent annual consultations to tighten its policies to avoid a major economic crisis.
The Fund had raised concerns about Laos’s rising inflation, the banking system, public spending, deteriorating current account deficit, and falling international reserves, IMF officials said. 
The IMF warning came amid a persistent shortfall in revenue, which led Thongsing to order ministries and government agencies last month to closely control expenditures for Laos to pay its debts and avoid a financial crisis.
A recent report by the local Vientiane Times called the payments for the monthly allowance to be scrapped “far bigger than the pledged increase to state salaries.”
The allowance, which is mostly used to help civil servants pay their electricity and water bills, was introduced last fiscal year, which ran from October to September this year.
“They [the government] have not sent out an official notification, so there are many offices calling each other to ask how to calculate salaries and whether to include the allowance or not,” a finance official told RFA, speaking on condition of anonymity.
“So far, this is only speculation because government has not notified us yet and we assume we should continue with pay as usual, but we will certainly receive a notification at some point,” she said.
She called on the Ministry of Finance to distribute an official document for use as reference in salary payment to end the “confusion.”

Budget tensions

The allowance cut comes amid budget tensions that the Ministry of Finance said were caused by lower-than-targeted tax collection coupled with a 140-percent increase in state allowance and salary payments last fiscal year, the Vientiane Times reported.
During the last fiscal year, the government spent almost 3 trillion kip (U.S. $381 million) on allowances paid to state employees.
The Ministry of Finance estimates that it will save around 1 billion kip (U.S. $127 million) by cutting the allowance, which Thongsing said last week was never meant to be permanent, adding that the move had been made to avoid possible economic crisis and social disorder.

 
Lao enseignants sont confrontés à trois mois de la fin Wages2013 -10-10












 






laos- enseignant -jan - 2012.jpg

Une classe de mathématiques dans la province de Champassak , le 30 janvier 2012.
 Biosphoto

Les enseignants dans certaines régions pauvres du Laos n'ont pas reçu de salaire depuis plus de trois mois au milieu de problèmes financiers saisissant le gouvernement , selon un groupe d'enseignants dans la capitale du pays.

Les enseignants du district Sanakham de Vientiane dit Lao service de RFA jeudi que les retards de salaires ajoutés à la frustration suite à l'annonce que le gouvernement va suspendre une allocation mensuelle pour les fonctionnaires.
«Nos salaires ont été retardés pendant trois mois, mais on nous dit que nous devons être patients ", a déclaré un enseignant RFA , parlant sous condition d' anonymat.
«Le gouvernement doit [ nous ] argent chacun de nous trois mois. Certaines personnes sont dus 4 millions de kips ( 500 $ US ) , mais d'autres sont dus autant que 5 millions de kips ( 635 $ US) . "
Le professeur a dit que les retards de salaires pour les éducateurs avaient eu lieu dans " de nombreux endroits à travers le pays", sans fournir de détails .
Les rapports indiquent que la rémunération arrière est également due aux fonctionnaires dans plusieurs lignes de travail , y compris des militaires , des policiers et des retraités.

Suspension des allocations

Les plaintes des retards de salaires suite à l'annonce par le Premier ministre Thongsing Thammavong la semaine dernière que le gouvernement allait suspendre 760.000 kips ( 97 $ US) par mois l'allocation de subsistance versée aux employés de l'État et aller de l'avant avec une augmentation de salaire promise.
Employés de l'Etat dit RFA qu'ils n'avaient reçu aucune notification officielle de la suspension quand entrerait en vigueur .
Le Fonds monétaire international a dit aux autorités lao lors des consultations annuelles récentes de resserrer ses politiques afin d'éviter une crise économique majeure .
Le Fonds avait soulevé des inquiétudes concernant la hausse de l'inflation du Laos, le système bancaire , les dépenses publiques , la détérioration déficit du compte courant , et la baisse des réserves internationales , les responsables du FMI ont dit.
La mise en garde du FMI est venu au milieu d'un déficit persistant des revenus, ce qui a conduit Thongsing de commander les ministères et organismes du gouvernement le mois dernier pour contrôler étroitement les dépenses pour le Laos pour payer ses dettes et d'éviter une crise financière.
Un rapport récent par les locaux Vientiane Times a appelé les paiements pour l'allocation mensuelle pour être mis au rebut " beaucoup plus important que l'augmentation des salaires engagés à l'Etat. "
Cette provision, qui est surtout utilisé pour aider les fonctionnaires paient leur facture d'électricité et d'eau , a été introduite dernier exercice, qui a duré de Octobre à Septembre de cette année .
«Ils [le gouvernement] n'a pas envoyé une notification officielle , donc il ya beaucoup de bureaux qui s'appellent mutuellement à se demander comment calculer les salaires et s'il faut inclure l'allocation ou pas ," un fonctionnaire des finances dit RFA , parlant sous condition d' anonymat.
" Jusqu'à présent, ce n'est que spéculation parce que le gouvernement ne nous a pas encore notifié et nous supposons que nous devons continuer à payer comme d'habitude, mais nous allons certainement recevoir une notification à un moment donné », dit-elle.

ແຜນງົປມານຣັຖບານລາວ 2013-09-04

2013-09-04
ທະນາບັດ ເງິນກີບ ສປປ ລາວ
ທະນາບັດ ເງິນກີບ ສປປ ລາວ
ໃນແຜນງົປມານສົກປີ 2013-2014 ຂອງຣັຖບານລາວທີ່ຈະເລີ້ມ ປະຕິບັດ ນັບແຕ່ ເດືອນ ຕຸລາ ນີ້ໄປຮອດ ທ້າຍເດືອນ ກັນຍາ ປີ 2014 ນັ້ນ ຣັຖບານ ຈະຕ້ອງຊໍາລະ ໜີ້ສີນ ພ້ອມກັບດອກເບັ້ຽ ທັງ ໝົດ 4,317 ຕື້ກີບຫລື $508 ລ້ານໂດລາ ໃນນັ້ນມີໜີ້ຕ່າງປະເທດ 2,029 ຕື້ກີບ ຫລືປະມານ $236.5 ລ້ານໂດລາ ແລະ ໜີ້ສີນພາຍ ໃນປະເທດ 2,029 ຕື້ກີບຫລືປະມານ $238.7 ລ້ານໂດລາ. ຕາມ ການເປີດເຜີຽ ຂອງເຈົ້າໜ້າທີ່ ກະຊວງການຄັງ ທີ່ບໍ່ປະສົງ ອອກຊື່. ສໍາລັບໜີ້ຕ່າງປະເທດນັ້ນເພີ້ມຂຶ້ນ 30 ສ່ວນຮ້ອຍແລະ ໜີ້ພາຍໃນ ຫລຸດລົງ 21 ສ່ວນຮ້ອຍ ເມື່ອທຽບກັບ ສົກງົປມານ ປີ 2012-13 ຜ່ານມາ. ແຕ່ເນື່ອງຈາກວ່າ ໃນສົກປີ 2012-2013 ຣັຖບານຊໍາລະ ໜີ້ສີນພາຍໃນດ້ວຍການຈໍາຫນ່າຍພັນທະບັດທີ່ຕ້ອງຈ່າຍດອກເບັ້ຽ ຄືນ ພາຍໃນລະຍະ 2-3 ປີ ເຮັດໃຫ້ໜີ້ສີນ ພາຍໃນ ເພີ້ມຂຶ້ນເປັນ ຈໍານວນເງິນ 4,421 ຕື້ກີບ ຫລືປະມານ $520 ລ້ານໂດລາ. ຖ້າຫາກລວມເຂົ້າ ກັບໜີ້ ພາຍໃນອື່ນໆ ທີ່ຣັຖບານ ສ້າງຂຶ້ນ ນອກຣະບົບ ງົປມານ ໂດຍໃຫ້ ບໍຣິສັດ ເອກກະຊົນ ລົງທຶນໃຫ້ກ່ອນ ລ່ວງໜ້າ ເພື່ອສ້າງໂຄງຮ່າງ ພື້ນຖານຕ່າງໆ ໃນທົ່ວ ປະເທດນັ້ນ ເຮັດໃຫ້ ຣັຖບານ ມີໜີ້ສິນພາຍໃນ ທັງໝົດ 18,000 ຕື້ກີບ ຫຼືປະມານ ເກືອບ $2,300 ລ້ານໂດລາ ໃນເວລານີ້. ຖ້າລວມກັບໜີ້ສີນ ຕ່າງປະເທດ $3,500 ລ້ານໂດລາ ອີກ ທີ່ມີຢູ່ ໃນປັດຈຸບັນ ຈະເຮັດໃຫ້ ໜີ້ສີນ ຣັຖບານລາວ ທັງໝົດ ຕົກຢູ່ ປະມານ $5,800 ລ້ານໂດລາ. ສປປລາວ ໄດ້ຕິດຫນີ້ເກີນ ຄາດຫມາຍ ມາຕຖານສາກົນ ທີ່ກຳນົດ ບໍ່ໃຫ້ເກີນ 45% ຂອງຍອດ ຜົລຜລິດຮວມ ຫລື GDP ຂອງປະເທດ

ລາວໄດ້ຮັບເງິນສ່ວນແບ່ງຫຼາຍກ່ວາ1ຕື້ໂດລ່າແລ້ວຈາກບໍ່ແຮ່ເຊໂປນ
ຖືວ່າເປັນຂ່າວຮ້າຍສໍາລັບລາວ, ກໍຄືແຮ່ຄໍາຈະຖືກຂຸດ
ຈົນໝົດໄປ ຈາກເຂດສໍາປະທານໃນທ້າຍປີ 2013.

ການມອບຄ່າທໍານຽມຈາກການຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ທີ່ເຊໂປນ
ຊົງຣິດ ໂພນເງິນ 15.07.2013
 
ລັດຖະບານລາວໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ ຫຼືສ່ວນແບ່ງຈາກກຸ່ມຜູ້ລົງທຶນໃນບໍ່ແຮ່ຄໍາ ແລະທອງແດງຢູ່ເຊໂປນໃນ ແຂວງ ສະຫວັນນະເຂດ ຄິດເປັນມູນຄ່າລວມກວ່າ 1 ຕື້ໂດລາແລ້ວນັບແຕ່ປີ2003 ເປັນຕົ້ນມາ.

ກຸ່ມບໍລິສັດ Lane Xang Minerals ຈໍາກັດ ຊຶ່ງເປັນຜູ້ລົງທຶນໃນການຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດຢູ່ທີ່ເຂດເຊໂປນໃນແຂວງສະ ຫວັນນະເຂດນັ້ນ ລາຍງານວ່າ ການຊໍາລະຄ່າສໍາປະທານ ແລະຄ່າທໍານຽມຕ່າງໆ ໃຫ້ລັດຖະບານລາວໃນງວດ ປະ ຈໍາເດືອນມິຖຸນາທີ່ຜ່ານມາ ໄດ້ເປັນຜົນເຮັດໃຫ້ກຸ່ມບໍລິສັດ Lane Xang Mingeral ຈໍາກັດ ໄດ້ຊໍາລະຜົນປະໂຫຍດ ຕອບແທນຕ່າງໆ ໃຫ້ກັບລັດຖະບານລາວ ຄິດເປັນມູນຄ່າລວມເກີນກວ່າ 1 ຕື້ໂດລາແລ້ວ ຖ້າຫາກຄິດໄລ່ນັບ ຈາກປີ 2003ເປັນຕົ້ນມາ.
 
ຜົນປະໂຫຍດທີ່ກຸ່ມບໍລິສັດ Lane Xang Minerals ໄດ້ຊໍາລະໃຫ້ກັບລັດຖະບານລາວດັ່ງກ່າວ ກໍມີທັງສ່ວນທີ່ ເປັນ ພາສີລາຍໄດ້ ອາກອນກໍາໄລຄ່າທໍານຽມສໍາປະທານຄ່າເຊົ່າທີ່ດິນແລະເງິນປັນຜົນທີ່ເປັນສ່ວນແບ່ງຈາກຜົນກໍາໄລ ໃນຖານະທີ່ລັດຖະບານລາວເປັນຜູ້ຮ່ວມລົງທຶນໃນສັດສ່ວນ 10% ໃນໂຄງການ ຊຶ່ງຜົນປະໂຫຍດທີ່ລັດຖະບານ ລາວ ໄດ້ຮັບດັ່ງກ່າວນີ້ ຍັງບໍ່ລວມເຖິງເງິນທຶນ ທີ່ກຸ່ມຜູ້ລົງທຶນໄດ້ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການພັດ ທະນາເສດຖະກິດແລະສັງ ຄົມໃນແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ແລະແຂວງໃກ້ຄຽງແຕ່ຢ່າງໃດ. ຕົວຢ່າງ ກໍຄືການມອບທຶນ 1.4 ລ້ານໂດລ່າໃຫ້ກັບ ໂຄງການອາຫານສໍາລັບເດັກນ້ອຍລາວ ທີ່ຢູ່ໃນແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ສາລະວັນ ແລະຈໍາປາສັກ ເປັນຕັ້ນ.
 
ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ກຸ່ມບໍລິສັດ Lane Xang Minerals ກໍບໍ່ໄດ້ສະແດງລາຍລະອຽດໃຫ້ຮູ້ວ່າ ບໍລິສັດມີຜົນກໍາໄລ ຈາກ ການລົງທຶນໃນຕະຫຼອດໄລຍະ 10 ທີ່ຜ່ານມາ ຄິດເປັນມູນຄ່າລວມເທົ່າໃດ ໂດຍລາຍງານພຽງແຕ່ວ່າໄດ້ຂຸດຄົ້ນ ແຮ່ຄໍາ ໃນປະລິມານລວມເກີນກວ່າ1.2 ລ້ານອອນຊ໌ ແລະແຮ່ທອງແດງອີກ 5 ແສນກວ່າໂຕນ ໂດຍທີ່ຖືວ່າເປັນ ຂ່າວຮ້າຍສໍາລັບລາວກໍຄືແຮ່ຄໍາຈະຖືກຂຸດຈົນໝົດໄປ ຈາກເຂດສໍາປະທານໃນທ້າຍປີ 2013 ນີ້ຖ້າຫາກວ່າຍັງບໍ່ມີ ການສໍາຫຼວດພົບແຫຼ່ງແຮ່ຄໍາ ເພີ່ມຕື່ມອີກໃນໄລຍະນີ້.

 ສະຖານທີ່ຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ເຊໂປນ
 
ສ່ວນໃນດ້ານບໍ່ແຮ່ນັ້ນ ທາງການລັດຖະບານລາວ ກໍໄດ້ວາງເປົ້າໝາຍ ທີ່ຈະຊຸກຍູ້ການສົ່ງ
ອອກຜົນຜະລິດແຮ່ທາດໄປຕ່າງປະເທດໃຫ້ໄດ້ໃນມູນຄ່າລວມບໍ່ໜ້ອຍກວ່າ 1,900 ລ້ານ
ໂດລາ ຊຶ່ງກໍເຊື່ອໝັ້ນວ່າ ຈະສາມາດບັນລຸເປົ້າໝາຍດັ່ງກ່າວນີ້ໄດ້ຢ່າງເປັນຮູບປະທໍາເນື່ອງ
ຈາກວ່າລັດຖະບານລາວໄດ້ວາງແຜນການ ແລະເປົ້າໝາຍໄວ້ ຢ່າງຄັກແນ່ແລ້ວວ່າຈະ
ຊຸກຍູ້ການຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດ ແລະການກໍ່ສ້າງເຂື່ອນຜະລິດໄຟຟ້າຢ່າງສຸດກໍາລັງ ດັ່ງທີ່ເຈົ້າ
ໜ້າທີ່ຂັ້ນສູງໃນກະຊວງພະລັງງານ ແລະບໍ່ແຮ່ໄດ້ໃຫ້ການຢືນຢັນວ່າ:

ທາງດ້ານບໍ່ແຮ່ ພວກເຮົາກໍໄດ້ຂຸດຄົ້ນທີ່ຈຸດສໍາຄັນຕົວຢ່າງແມ່ນເຊໂປນ ບໍ່
ພູເບ້ຍໄມນິ້ງ ບໍ່ອັນນີ້ກໍເຮັດໃຫ້ມີລາຍຮັບເພີ່ມເຂົ້າງົບປະມານ ພວກເຮົາມີ
ຄວາມຈໍາເປັນທີ່ວ່າ ປະເທດພວກເຮົາຍັງທຸກຍາກຈະຕ້ອງໄດ້ຂຸດບາງຈຸດ
ທີ່ເອີ້ນວ່າ ເສດຖະກິດພວກເຮົາຕັ້ງບັນຫາຂຶ້ນວ່າ ກະສິກໍາຕິດພັນກັບອຸດ
ສາຫະກໍາ ກຽມທີ່ວ່າ ຫັນໄປເປັນທາງດ້ານກະສິກໍາອຸດສາຫະກໍາ.”

 
ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ໃນປີ 2012 ທີ່ຜ່ານມາ ຄະນະລັດຖະບານລາວຍັງໄດ້ອະນຸມັດສໍາປະທານ
ການສໍາຫຼວດ ແລະຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດໃຫ້ກັບບໍລິສັດຕ່າງຊາດເພີ່ມຂຶ້ນອີກ 54 ໂຄງການ
ໂດຍຄິດເປັນມູນຄ່າການລົງທຶນລວມຫຼາຍກວ່າ 1,770 ລ້ານໂດລາ ຊຶ່ງຖືເປັນການລົງ
ທຶນທີ່ມີມູນຄ່າລວມສູງສຸດ ເປັນອັນດັບໜຶ່ງໃນປີ 2012​ ອີກດ້ວຍ.
 
ສ່ວນໃນພາກພະລັງງານນັ້ນ ຄະນະລັດຖະບານລາວ ກໍໄດ້ອະນຸມັດສໍາປະທານການກໍ່
ສ້າງເຂື່ອນໄຟຟ້າເພີ່ມຂຶ້ນອີກ 10 ໂຄງການ ໂດຍມີມູນຄ່າການລົງທຶນ ລວມເກືອບເຖິງ
400 ລ້ານໂດລາ ແລະຖືເປັນພາກການລົງທຶນທີ່ມີສູນຄ່າລວມ ເປັນອັນດັບ 2 ຮອງຈາກ
ພາກອຸດສາຫະກໍາຂຸດຄົ້ນແຮ່ທາດ


Chinese company in a major property project in Laos

 : A Chinese mall developer has begun construction on a $1.6 billion mixed use development in Vientiane, Laos. Brent Lewin / Bloomberg News
A Chinese mall developer has begun construction on a $1.6 billion mixed use development in Vientiane, Laos. Brent Lewin / Bloomberg News
A firm based in Shanghai has started construction on a US$1.6 billion (Dh5.87bn) property project in Vientiane, the capital city of Laos, boosting Chinese presence in the Association of South East Asian Nations' (Asean) smallest economy.Shanghai Wanfeng Group, the closely held developer of shopping malls in China, reached agreement with the Lao government in December last year to develop 365 hectares around That Luang Lake into a commercial, residential and tourist complex.Construction began at the weekend, according to the Chinese official news agency Xinhua and the company's website.Chinese firms, from dam builders to mall developers, are boosting investment in Laos, a new member of the World Trade Organisation with an economy that is forecast by the IMF to grow 8.0 per cent next year.China CAMC Engineering completed the first phase of a $100 million residential project on a 1.6 kilometre section of the Mekong river waterfront in time to accommodate leaders attending the ninth Asia-Europe Meeting last month. Yunnan Provincial Overseas Investment, a Chinese government investment arm, is developing another property project in the city valued at $40m.China's total investment in Laos is $3.3bn this year, making China the third-largest foreign investor in the landlocked nation of 6 million people after Thailand and Vietnam, Xinhua news agency reported citing the ministry of trade.China's investments in Asean have increased 31 per cent in the first 11 months of this year, the ministry had said, without providing a detailed breakdown by countries.The government of Laos, one of the few remaining one-party communist states, began decentralising control and encouraging private enterprise in 1986.The results, starting from an extremely low base, were impressive - growth averaged 6 per cent per year from 1988 to 2008 except during the short-lived drop caused by the Asian financial crisis that began in 1997.Lao's growth exceeded 7 per cent per year from 2008 to last year.Despite this high growth rate, Laos remains a country with an underdeveloped infrastructure, particularly in rural areas.It has a rudimentary, but improving, road system, and limited external and internal land-line telecommunications. Electricity is available in urban areas and in many rural districts.Subsistence agriculture, dominated by rice cultivation in lowland areas, accounts for about 30 per cent of GDP and 75 per cent of total employment.Economic growth has reduced official poverty rates from 46 per cent in 1992 to 26 per cent in 2010. Last year, GDP per capita was estimated at $2,800, up from $2,600 in 2010 and $2,400 the year before.Read more: http://www.thenational.ae/business/property/chinese-company-in-a-major-property-project-in-laos#ixzz2Gj9ubAKVFollow us: @TheNationalUAE on Twitter | thenational.ae on FacebookRead more: http://www.thenational.ae/business/property/chinese-company-in-a-major-property-project-in-laos#ixzz2Gj9PRZUX
Click on thumbnail to open text
 
Landlocked Laos's Big Plans
http://asiasentinel.com/index.php?option=com_content&task=view&id=4971&Itemid=214
Can one of the world's poorest nations join Burma on the march to development?
Although Laos is soon to join the World Trade Organization, it remains very much Southeast Asia's forgotten country, a landlocked backpacker magnet of unexploded ordnance and bad, winding roads nicely topped off by stunning jungle, river and mountain vistas.
Lying between China, Vietnam, Cambodia, Burma and Thailand, Communist-ruled Laos has moved off what economists like to call “a low base,” with the country's economy averaging 7-8 percent gross domestic product growth, built on hydropower development – which has raised the hackles of international environmentalists – and a mining boom.
The ruling Lao People's Revolutionary Party (LPRP) started opening slowly in the late 1980s, around the same time as neighboring Vietnam's
doi moi
or renovation reforms got under way, in which a similar one-party Communist regime slowly liberalized parts of its economy. But despite the parallel paths, Vietnam's much bigger economy – though recently struggling with slowing growth, graft scandals and inflation – is much more diversified than Laos’s, which remains one of the world’s poorest countries, with annual per capita gross domestic product by purchasing power parity of just US$2,700 per year, ranking it 177th in the world against Vietnam’s US$3,400.
In turn, Laos is trying to build a more sophisticated economy on the way to rising to lower middle income status and providing jobs outside of agriculture, which currently accounts for 75 percent of employment. Hydropower electricity sold to neighboring Thailand plays a major role in those plans.
However, three downstream governments – Vietnam, Cambodia and seven Thai provincial governments have in particular objected to the construction of the Xayaburi Dam, deep inside the mountains of northern Laos on the lower Mekong River. Their concerns are that the Mekong, which supports the largest freshwater fishery in the world, is being increasingly imperiled not just by the Xayaburi but 10 other structures planned for the Mekong, which originates in China and flows through Burma, Laos, Thailand, Cambodia, and Vietnam.
The opponents fear that the dams will wreck the fishery and imperil the lives of those who live below it. The river’s silt deposits provide rich soil nutrients for rice and other crops. It feeds a river basin populated by 60 million people. Environmentalists say anywhere between 23 and 100 fish species could be adversely affected.
Nonetheless, Ch. Karnchang, the Thai energy company that is contracting to build the Xayaburi Dam, appears to be moving ahead despite the opposition.
Laos, however, feels it needs the revenues from electricity sales to develop infrastructure and an educated work force get past the light-on-labor, resource-extraction model in order to pull in investment in areas not tied to natural resources. It currently exports most of the power to Thailand that it produces from the Saravan, Bolikhamxay and Attapeu dams.
First up are likely to be labor-intensive sectors such as garment making – although this will put Laos in competition with Burma's newly-opening economy and lower cost labor market. The one-party government is laying some groundwork at least, and the World Bank says that Laos has introduced many laws that are relevant to investors in line with international standards.
Richard Record, trade specialist at the World Bank's Laos office, says that agriculture is another part of the Laotian economy with plenty of potential.
"There is significant potential for Laos to integrate more closely into regional production networks in agribusiness with strong growth being seen in value addition across agro products such as coffee, fresh and processed fruit and vegetables, sugar, rice and spices," he says. Coffee is the country's fifth biggest export and its arabica is highly-regarded by gourmands, an important attribute in a competitive global coffee market.
The Irish consultancy PM Group developed a new online “Laos Trade Portal,” in partnership with the World Bank and Laotian government.
“It's just a start, but every single regulation is on one website, a one-stop shop for people looking to do business here,” says Trevor O'Regan, the company's international business development manager.
Membership in the WTO was approved just before the country hosted a summit of Asian and European leaders on Nov. 5-6, though it is perhaps too soon to say whether this will see investors set up shop in the country in significant numbers.
According to the United Nations Conference on Trade and Development (UNCTAD), last year Laos attracted US$450 million in foreign direct investment, half the amount that went to Cambodia and a fraction of the US$7.4 billion into Vietnam.
Nonetheless WTO membership could help blow away some brain-fog from the minds of companies looking at doing business in the country.
Anthony Nelson of the US-ASEAN Business Council, a trade promotion organization which recently brought a delegation featuring Coca-Cola, Chevron, ExxonMobil, GE and Johnson & Johnson to Laos, suggests that “WTO membership is an important step in Laos's efforts to become a more investment friendly country. Investors need a sense of predictability, trade guidelines, and a dispute mechanism, all of which are supported by WTO membership.”
Tourism is another potential growth area, and perhaps a more obvious one. With spectacular temples, hiking, mountains, jungle and the Mekong River, Laos can offer itself as a lower-cost alternative to Thailand, Vietnam and even Burma, where five decades of military rule have left the country ill-equipped to deal with large tourist numbers amid a shortage of hotel rooms and rip-off prices.
Laos pulled in just over 1.6 million tourists in 2010, according to the World Tourism Organization, and for small businesses in sectors such as furniture and road repair, tourism remains a key source of business.
Standing in his hardware store outside Luang Prabang, the old Lao capital and main tourist draw, Bounlat Latdavanh says that at least half of his commerce is a spin-off from tourism in some way.
“If I fix a road, it is because the government wants to improve access to a site for tourists, if I get work on furniture, it is often because hotels need it,” he says.
Getting around the country is difficult, however, given the poor state of most roads, leaving travelers an unappetizing choice between slow but scenic bus trips through mountains, or overpriced domestic flights. Bounlat, a member of the Young Entrepreneurs Association of Laos, says, therefore, that the most important issue facing Laos in the short-term is infrastructure.
“For sure we need to develop transport, roads – it is very important for people like me who want to grow business,” he said.
On that, perhaps local business and those looking at Laos from outside are in agreement. For investors looking at ways to make money in Laos, work on infrastructure could be one of the first main ways for non-resource based investment to filter into the country.
Says Anthony Nelson, “a lot of U.S. companies are looking at infrastructure projects throughout ASEAN, and Laos is a prime target for that kind of work.”
ລາວຍອມຮັບວ່າການຊອກແຫລ່ງຊ່ວຍເຫຼືອລ້າຯ ຈາກຕ່າງປະເທດແມ່ນຫຍຸ້ງຍາກຫລາຍ
ທະນາຄານໂລກໃຫ້ການຊ່ວຍເຫລືອລ້າແກ່ລາວ20 ລ້ານໂດລາ ເພື່ອໃຊ້ໃນການຫລຸດຜ່ອນຄວາມທຸກຈົນຂອງປະຊາຊົນລາວ
01.11.2012
  
Zum Einsehen benötigen Sie Flash Player.
ກອງປະຊຸມອາເຊັມຄັ້ງທີ່ 9
  ASEM 2012 in Laos- assistance to Laos from foreign countries
ວັນເສົາ, 03 ພະຈິກ 2012ໜີ້​ຕ່າງປະ​ເທດຂອງ​ລາວ​ ມີ​ມູນ​ຄ່າ ​ຫຼາຍ​ກວ່າ 3,500 ລ້ານ​ໂດລາ ໃນ​ປີ 2012
ຟັງແລະເບິ່ງລາຍການ ຂອງວີໂອເອລາວລາວ
 : ການເຊັນສັນຍາໃຫ້ເງິນຊ່ວຍເຫລືອຂອງທະນາຄານ ພັດທະນາເອຊຍ ແກ່ລາວ ຈໍານວນ 16 ລ້ານໂດລາ ທີ່ຈັດຂຶ້ນໃນເດືອນຕຸລາ, 2012 ເພື່ອໃຊ້ເຂົ້າໃນການພັດທະນາຂະແໜງກະສິກໍາຂອງລາວ.
ການເຊັນສັນຍາໃຫ້ເງິນຊ່ວຍເຫລືອຂອງທະນາຄານ ພັດທະນາເອຊຍ ແກ່ລາວ ຈໍານວນ 16 ລ້ານໂດລາ ທີ່ຈັດຂຶ້ນໃນເດືອນຕຸລາ, 2012 ເພື່ອໃຊ້ເຂົ້າໃນການພັດທະນາຂະແໜງກະສິກໍາຂອງລາວ.
 : ພິທີເຊັນສນັຍາກູ້ຢືມເງິນຈາກຈີນ ເພື່ອສ້າງຖະໜົນ ເລກທີ 16
ພິທີເຊັນສນັຍາກູ້ຢືມເງິນຈາກຈີນ ເພື່ອສ້າງຖະໜົນ ເລກທີ 16
ໜີ້​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ລາວ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ສະ​ສົມ​ຫຼາຍ​ກວ່າ 3,500 ລ້ານ​ໂດລາໃນ​ປີ 2012 ນີ້ ຊຶ່ງ​ກໍ​ເປັນ​ຜົນ​ເຮັດ​ໃຫ້​ໜີ້ຕ່າງ
ປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດ​ຖະບານ​ລາວ​ຄິດ ​ເປັນ​ສັດສ່ວນ​ເກີນກວ່າ 35% ຂອງ​ມູນ​ຄ່າ GDP ​ແລ້ວ.
ທະນາຄານ​ແຫ່ງ​ ສປປ.ລາວ ​ໄດ້​ສ​ະ​ເໜີ​ລາຍ​ງານ​ປະ​ຈໍາປີ 2012 ນີ້​ວ່າ​ສະພາວະໜີ້​ສິນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ລາວ​
ໄດ້​ເພີ່ມ​ສູງ​ຂຶ້ນຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ ​ໂດຍ​ຈົນ​ເຖິງ ທ້າຍ​ເດືອນ​ກັນຍາ​ທີ່​ ຜ່ານ​ມາ ຊຶ່ງ​ເປັນ​ໄລຍະ​ສິ້​ນສຸດ​ຂອງ​ແຜນການ​ປະ​ຈໍາປີ 2011-
2012 ນັ້ນ​ກໍ​ປາກົດ​ວ່າ​ລັດ​ຖະບານ​ລາວ​ມີ​ໜີ້​ເງິນ​ກູ້​ຕ່າງປະ​ເທດ ​ຄິດ​ເປັນ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມ ເກີນ​ກວ່າ 3,500 ລ້ານ​ໂດ​ລາ ຫຼື​ເທົ່າ​ກັບ
35% ຂອງ​ມູນ​ຄ່າ​ຜະລິດ​ຕະພັນ​ລວມ ພາຍ​ໃນ ຫຼື GDP ຕະຫຼອດ​ປີ. ​​ສະພາວະ​ໜີ້​ສິນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ລາວ​ໄດ້​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນຫຼາຍ​ທີ່ສຸດ​ໃນ​ໄລຍະ 6 ປີມາ​ນີ້ ກໍ​ຄື​ນັບ​ແຕ່​ປີ 2006 ​ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ ທັງ​ນີ້​ກໍ​ເນື່ອງ​ຈາກ​ວ່າ ລັດຖະບານ​ລາວ​ໄດ້​ກູ້​ຢືມ​ເງິນ​ທຶນ​ຈາກ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນທຸກ​ປີ​ນັ້ນ​ ເອງ ​ໂດຍ ສະ​ເພາະ​ແມ່ນ​ໃນ​ປີ 2007 ນັ້ນ ລັດຖະ ບານລາວ​ໄດ້​ກູ້​ຢືມ​ເງິນ​ທຶນ​ຈາກ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ເຖິງ 15.46% ​ເມື່ອ​ທຽບ​ໃສ່​ປີ 2006 ​ແລະ​ນັບ​ແຕ່​ນັ້ນ​ເປັນ​ຕົ້ນ​ມາ ກໍ ​ເຮັດ​ໃຫ້​ໜີ້​ສິນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ລາວ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ສະ​ສົມ​ເຖິງ 3,000 ລ້ານ ​ໂດ​ລາ ​ເປັນ​ເທື່ອ​ທໍາ​ອິດ​ໃນ​ປີ 2011 ທີ່​ຜ່ານ​ມາ. ຍິ່ງ​ໄປ​ກວ່າ​ນັ້ນ ​ເມື່ອ​ປະກອບ​ກັບ​ໃນ​ໄລຍະ​ຂອງ​ແຜນການ​ປະ​ຈໍາປີ 2011-2012 ທີ່​ສິ້ນ​ສຸນ​ແຜນການ​ລົງ​ໃນ​ທ້າຍ​ເດືອນ​ກັນ​ຍາ​ນີ້ ຊຶ່ງ​ລັດຖະບານ​ລາວ ​ກໍ​ໄດ້​ຮັບ​ການ ຊ່ວ​ຍ​ເຫຼືອ​ລ້າ​ແລະ​ກໍ​ຢືມ​ຈາກ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຄິດ​ເປັນ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມ​ເກີນ​ກວ່າ 700 ລ້ານ ​ໂດ​ລາ​ນັ້ນ ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ໃຫ້​ໜີ້​ສິນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ລາວ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມ​ເກີນ​ ກວ່າ 3,500 ລ້ານ​ໂດ​ລາ​ໃນ​ເວລາ​ນີ້​ນັ້ນ​ເອງ.
ແຕ່​ຢ່າງ​ໃດ​ກໍ​ຕາມ ລາຍ​ງານ​ດັ່ງກ່າວ​ຂອງ​ທະນາຄານ​ແຫ່ງ​ ຊາດ​ລາວ​ກໍ​ໄດ້​ລະ​ບຸ​ວ່າ ໜີ້​ສິນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​
ລາ​ວຄິດ​ເປັນ​ສັດສ່ວນ​ທີ່​ລົດ​ຕໍ່າລົງ​ເມື່ອ​ທຽບ​ໃສ່ ຍອດ​ຜະລິດ​ ຕະພັນ​ລວມພາຍ​ໃນ GDP ທີ່​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ທຸກ​ປີ ​ໂດຍ​ຈະ​ເຫັນ
​ໄດ້​ຈາກສະພາວະ​ໜີ້​ສິນ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ຂອງ​ລັດຖະບານ​ລາວ​ ໃນ​ປີ 2006 ທີ່​ຄິດ​ເປັນ​ສັດສ່ວນ ​ທີ່​ສູງ​ເຖິງ 71.21% ຂອງ
GDP ນັ້ນ​ໄດ້​ລົດ​ລົງ​ມາ​ເປັນ 38.52% ຂອງ GDP ​ໃນ​ປີ 2011 ​ແລະ 35%​ ຂອງ GDP ​ໃນ​ປີ 2012 ຕາມ​ລໍາດັບ.
ທາງ​ດ້ານ​ສະພາ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ລາວ ກໍ​ລາຍ​ງານ​ວ່າ​ໃນ​ແຜນການ​ປີ 2012-2013 ສະ​ພາ​ແຫ່ງ ຊາດ​ລາວ​ກໍ​ໄດ້​ກໍານົດ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ລາວ​ຕ້ອງ​ຄວບ​ຄຸມ​ລາຍ​ຈ່າຍ​ຢ່າງ​​ເຄັ່ງ ​ຄັດ ຊຶ່ງ​ກໍ​ເຮັດ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ ​ສາມາ​ດທີ່​ຈະ​ກູ້​ຢືມ​ເງິນ​ຈາກ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ໄດ້​ໃນມູນ​ຄ່າ​ລວມບໍ່​ເກີນ 218 ລ້ານ​ໂດ​ລາ ​ແລະ​ໃນ​ຂະນະ​ດຽວ​ກັນ​ ກໍ​ຈະ​ຕ້ອງ​ຈັດ​ເກັບ​ລາຍ​ຮັບ​ໃຫ້​ໄດ້​ຕາມ​ເປົ້າໝາຍ​ທີ່​ວາງ​ໄວ້​ຢ່າງ​ແທ້​ ຈິງ​ອີກ​ດ້ວຍ. ທັງ​ນີ້​ກໍ​ເພື່ອ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ສາມາດ​ຈໍາ​ກັດ​ການ​ຂາດ​ດຸນ​ງົບປະມານ ​ໃຫ້​ຢູ່​ໃນ​ມູນ​ຄ່າ 3,842 ຕື້​ກີບ​ ຫຼື​ປະມານ 480 ລ້ານ​ໂດ​ລາ ຕະຫຼອດ​ແຜນການ​ປີ 2012-2013 ດັ່ງ​ທີ່​ທ່ານອຸ່ນ​ແກ້ວ ວຸດ​ທິ ລາດ​ ຫົວໜ້າ​ຫ້ອງ​ວ່າການ​ສະພາ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ລາວ ຖະແຫຼ​ງຢືນຢັນ​ວ່າ:“ກອງ​ປະຊຸມ​ເປັນ​ເອກ​ກະພາບ​ຕໍ່​ ການວາງ​ຄາດໝາຍ​ສູ້​ຊົນ ​ທີ່​ລັດຖະບານ​ວາງ ອອກ​ ​ເຫັນ​ວ່າ​ມີ​ລັກສະນະ​ທີ່​ຕັ້ງໜ້າ​ຫຼາຍ ​ແລະ​ລັດຖະບານ​ກໍ​ໄດ້​ເພີ່ມ​ລາຍ​ຮັບ​ພາຍໃນ​ຈາກ​ການສະ​ເໜີ​ເບື້ອງ​ຕົ້ນ 17.19% ມາ​ເປັນ 18.50% ຂອງ GDP ຕາມ ການສະ​ເໜີ​ຂອງ​ສະພາ​ແຫ່ງ​ຊາດ.”
ກ່ອນໜ້າ​ນີ້ ທ່ານ​ພູ​ເພັດ ຄໍາ​ພູນ​ວົງ ລັດຖະມົນຕີ​ວ່າການ​ກະຊວງ​ການ​ເງິນ ​ໄດ້ຖະແຫລງ ຢືນຢັນ​ວ່າ ​ຖ້າ​ຫາກ​ການຈັດ​ເກັບລາຍ​ຮັບ ​ແລະ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ຈາກ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ເປັນ​ໄປ​ຕາມ​ເປົ້າໝາຍ​ທີ່​ວາງ​​ເອົາ​ ໄວ້ ກໍ​ຈະ​ເຮັດ​ໃຫ້​ລັດຖະບານ​ລາວມີ​ລາຍ​ຮັບ​ລວມ​ເຖິງ 19,927 ຕື້​ກີບ ຫຼື​ຄິດ​ເປັນ 24.96% ຂອງ ​GDP ຕະຫຼອດ​ປີ​ໂດຍ​ໃນ​ນີ້​ຄາດ​ວ່າ ຈະ​ເປັນ​ລາຍ​ຮັບ​ຈາກ​ພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ​ໃນ​ມູນ​ຄ່າ 15,289 ຕື້​ກີບ ໝາຍ​ຄວາ​ມວ່າ ລັດຖະບານ​ລາວ​ຕ້ອງ ການ ທີ່​ຈະ​ໄດ້​ຮັບ​ການ​ຊ່ວຍ​ເຫຼືອ​ລ້າ​ຈາກ​ຕ່າງປະ​ເທດ​ບໍ່​ໜ້ອຍ​ກວ່າ 4,638 ຕື້​ກີບ ຫຼື 587 ລ້ານ​ໂດ​ລາ​ນັ້ນ​ເອ.
[ 3,500 2012] - [ ].pdf (PDF — 53 KB)
Article download:
Laos gets set to join the World Trade Organization 
By Jonathan Head BBC News, Bangkok
  f you are lucky enough to live in one of the 17 countries where Beer Lao is available, you can enjoy the privilege of tasting an excellent beer, brewed using high-quality rice, and of consuming a product from the land-locked South East Asian nation of Laos.
With a population of just 6.5 million, an undeveloped, largely agrarian economy and a history of war and Communist rule, Laos doesn't export much to the rest of the world.
But a vote in Geneva could change that.
The World Trade Organization's (WTO) General Council is likely to approve Laos's 15-year-long bid for membership.
That will make it the WTO's 158th member, and the last of the 10 countries in the Association of South East Asian Nations (Asean) to join.
'Long and tedious'
To reach this point, the Laos government has had to introduce a raft of new laws - more than 90, it says - covering everything from food safety to protecting intellectual property.
The majority of Laos's population works in the agriculture sector, a key driver of economic growthIt has committed itself to reducing import tariffs to an average of less than 19%, and to stop subsidising agricultural exports.
It must also open up 10 "service sectors" of the economy to foreign competition.
In essence, Laos has agreed to be bound in its commercial dealings with other countries by a set of rules, adherence to which can be adjudicated by the WTO.
The negotiations began in 1996, but the first working group meeting, where the terms of membership are thrashed out, did not take place until 2004.
"This process has been long and tedious and very difficult for us," said Commerce and Industry Minister Nam Viyaketh - at the age of 54, a relatively youthful and liberal member of the Communist government.
Turbo-charging?
When its neighbours Vietnam and China joined the WTO in 2007 and 2001 respectively, the effect was like turbo-charging their export-dependent manufacturing sectors.
With rules that could be arbitrated by the WTO, companies were willing to make big, long-term investments, and both countries had large, trainable workforces available, as well as tempting consumer markets.
Laos is different.
Agriculture contributes more than half of annual gross domestic product (GDP) and employs 75% of the workforce.
Mining and hydro-electric power are the biggest export earners. Manufacturing is minuscule. The stock exchange, opened only last year, has only two companies listed on it.
WTO membership should encourage greater foreign investment, and should help Laos sustain its impressive growth rates of recent years, running between 6% and 8%.
But there is unlikely to be a Chinese or Vietnamese-style explosion of manufacturing for export.
Hydro-electric power is one of Laos's biggest earners of export revenueThe greater diversification of investors made possible by WTO membership will be welcomed, though, by a government that is nervous about the dominance of Chinese companies in Laos.
And any increase in manufacturing will have an impact in a country where employment opportunities are so limited.
Dangers ahead
There are lessons, though, from the experiences of China and Vietnam.
Like them, Laos is a one-party Communist state that tolerates little opposition and routinely jails dissenters.
It has an entrenched and unaccountable bureaucracy. One result of its rapid economic growth has been rising corruption.
Laos is ranked 154th in the world by the anti-corruption group Transparency International, much worse than Vietnam.
In Vietnam the Communist Party is now struggling to rein in corruption, which has raised fears that the banking sector, weighed down by improper loans to inefficient state companies, could collapse.
The conspicuous wealth of party officials and their families is eroding the legitimacy of the party.
And there are no signs that the party in Laos will loosen its hold on power, or become any more transparent in the way it rules.
It is just as much at risk of being corroded from within by corruption fuelled by a flood of investment as its fellow Communists in Vietnam.
for document download click here:
ການທີ່jມາສະເລັ່ຽລາຍໄດ້ໃສ່ຫົວຄົນນີແມ່ນວິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ຈະມາເຮັດກັບ ປະເທດລາວນີ້ແມ່ນ ຜິດມັນບໍ່ມີຢູ່ໃນ ຕາມຣະບົບ. ລາຍໄດ້ທີ່ຂາຍວັດຖຸຸດິບ ຫລື ບໍ່ແຮ່ນີ້ມັນບໍ່ໄດ້ເຂົາໃນງົປມານຂອງປະເທດລາວມັນເຂົ້າຖົງພວກນັກລົງທຶນ, ກໍບໍຕ່າງຫຍັງກັບບໍ່ມີລາຍໄດ້ເຂົ້າປະເທດ.
    ລາຍໄດ້ຈາກງົປມານຕ່າງຯ ລວມທັງພາສີບໍ່ແຮ່, ໄຟຟ້າແລະ ອື່ນຯ ພັກ, ລັດ ແລະ ພະນັກງານເອົາເງິນມາ ແບ່ງປັນກັນ ແຕ່ຂັ້ນເທິງລົງເຖິງຂັ້ນລຸ່ມ, ດັງນັ້ນເງິນກໍບໍ່ເຂົ້າ ຄັງງົປມານເຊັ່ນກັນ. ເຮັດແນວໃດຈຶ່ງມາເວົ້າວ່າມີລາຍໄດ້ເຂົ້າປະເທດ ສາມາດ ລົບລ້າງຄວາມທຸກຍາກໄດ້ໃນປີນັ້ນປີນີ້ ? ເສຖກິດໃນແມ່ນຕົວເລກຕົວຈິງ ແລະ ບໍ່ແມ່ນນະໂຍບາຍຕົວະຄົນ.
ເຊີນຕິດຕາມຂ່າວລຸ່ມນີ້:

 7ໃນ15ເມືອງຂອງແຂວງ​ສະ​ຫວັນນະ​ເຂດຍັງຍາກຈົນທີ່ສຸດ
ເດັກນ້ອຍຈາກຄອບຄົວທີ່ຍາກຈົນທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ເຂດຂຸດຄົ້ນບໍ່ແຮ່ເຊໂປນໄປຕັກນໍ້າສະອາດມາໄວ້ໃຊ້ໃນຄົວເຮືອນ
ຊົງຣິດ ໂພນເງິນ 25.10.2012 ປະຊາ​ຊົນ​ລາວ​ໃ​ນ 7 ​ເມືອງ​ຈາກ​ທັງ​ໝົດ 15 ​ເມືອງ​ຂອງ​ແຂວງ​ສະ​ຫວັນນະ​ເຂດ ຍັງ​ມີ​ສະພາບ​ຊີວິດ​ການ​ເປັນ​ຢູ ່​ທີ່​ຍາກຈົນ​ທີ່ສຸດ​​ເຖິງ​ແມ່ ນ​ວ່າເສດຖະກິດ​ພາຍ​ໃນ​ແຂວງ​ຈະ​ ຂະຫຍາຍຕົວ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ ທຸກໆ​ປີ​ກໍ​ຕາມ. ຄະນະ​ຊີ້​ນໍາການ​ພັດທະນາ​ຊົນ​ ນະ​ບົດ​ແລະ​ລົບ​ລ້າງ​ຄວາມທຸກ​ ຍາກ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ລາວ ລາຍ​ງານ​ວ່າ​ແຂວງ​ສະຫວັນ​ນະ ເຂດ​ນັບ​ເປັນ​ແຂ​ວງນຶ່ງ​ທີ່​ຍັ ງ​ມີ​ອັດຕາ​ຄວາມທຸກ​ຍາກ ຂອງ​ປະຊາຊົນ​ໃນ​ລະດັບ​ສູງ​ທີ່​ ສຸດ​ໃນ​ລາວ ຊຶ່ງ​ຈາກ​ການ​ສໍາ​ຫຼວດຄັ້ງຫ​ລ້ າ ​ສຸດ​ພົບ​ວ່າ ຍັງ​ມີ​ປະຊາຊົນ​ລາວ​ຈໍານວນ​ເຖິງ 28,807 ຄອບຄົວ​ໃນ​ເຂດ 7 ​ເມືອງ​ຈາກ​ທັງ​ໝົດ 15 ​ເມືອງ​ຂອງ​ແຂວງ​ສະຫວັນ​ນະ​ເຂດ ທີ່​ມີ​ສະພາບ​ຊີວິດ​ການ​ເປັນ​ຢູ ່ທີ່​ຍາກຈົນ​ທີ່​ສຸດ ຫຼື​ຄິດ​ເປັນ​ກວ່າ 20% ຂອງ​ຈໍານວນ​ຄອບຄົວ​ທັງ​ໝົດ​ໃນ​ ແຂວງ​ສະຫວັນ​ນະ​ເຂດ. ທັງ​ນີ້​ ເຖິງ​ແມ່ນ​ວ່າ​ແຂວງ​ສະຫວັນ​ນະ​ ເຂດ​ຈະ​ນັບ​ເປັນ​ແຂວງ​ນຶ່ງ​ທີ່​ ມີ​ການ​ຂະຫຍາ​ຍຕົວ​ທາງ​ເສດຖະກິ ດ​ທີ່​ສູງ​ກວ່າ 10% ​ໃນ​ຕະຫຼອດ​ໄລຍະ 5 ປີ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ ​ແລະ​ກໍ​ຍັງ​ຈະ​ຂະຫຍາຍຕົວ​ເພີ່ ມ​ຂຶ້ນ​ໃນ​ອັດຕາ​ສະ​ເລ່ຍ 11-12% ຕໍ່​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​ປີ 2015 ກໍ​ຕາມ. ຫາກ​ແຕ່​ວ່າ​ດ້ວຍ​ເຫດ​ທີ່​ການ​ ຂະຫຍາ​ຍຕົວ​ທາງ​ເສດຖະກິດ​ດັ່ງກ່ າວ ຍັງ​ມີ​ການ​ລວມສູນ​ຢູ່​ໃນ​ເຂດ​ ຕົວ​ເມືອງ​ເປັນ​ສ່ວນ​ໃຫຍ່ ຈຶ່ງ​ເຮັດ​ໃຫ້​ເກີດ​ບັນຫາ​ແຕກ ​ໂຕນ​ກັນ​​ໃນ​ລະດັບ​ລາຍ​ໄດ້​ ລະຫວ່າງ​ປະຊາຊົນ​ໃນ​ເຂດ​ຕົວ​ເມື ອງ​ກັບ​ໃນ​ເຂດ​ຊົນນະ ບົດ​ຫຼາຍ​ຂຶ້ນນັບ​ມື້. ຊຶ່ງ​ກໍ​ຄື​ໃນ​ຂະນະ​ທີ່​ປະຊາຊົ ນ ​ລາວ​ໃນ​ເຂດ​ເມືອງ​ພິນ ​ເມືອງ​ເຊ​ໂນ ​ເມືອງ​ພະ​ລານ ​ໄຊ ​ເມືອງ​ວີລະ​ບຸລີ ​ເມືອງ​ອາດ​ສະ​ພອນ ​ເມືອງ​ນອງ ​ແລະ​ເມືອງ​ຊົນ​ບຸລີ ຍັງ​ມີ ລາຍ​ໄດ້​ສະ​ເລ່ຍຕໍ່າ​ກວ່າ 5.2 ລ້ານ​ກີບ​ຕໍ່​ຄົນ​ຕໍ່​ປີ​ນັ້ນ ກໍ​ປາກົດ​ວ່າ​ປະຊາຊົນ​ລາວ​ຢູ່ ​ໃນ​ຕົວ​ເມືອງ​ໃຫຍ່ ​ເຊັ່ນ ​ເມືອງ​ໄກສອນ ພົມວິຫານ ​ເມືອງ​ຄັນທະ​ບຸລີ ນັ້ນ ກັບ​ມີ ລາຍ​ໄດ້​ສະ​ເລ່ຍ​ເກື​ອບ​ເຖິງ 10 ລ້ານ​ກີບ​ຕໍ່​ຄົນ​ຕໍ່​ປີ ດັ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າໜ້າ​ທີ່​ຂັ້ນ​ສູ ງ​ຂອງ ​ເມືອງ​ໄກສອນ ​ໄດ້​​ໃຫ້ການ​ຊີ້​ແຈງ​ວ່າ:
ພາບຈໍາລອງຂອງເຂດເສດຖະກິດພິເສດ ສະຫວັນ-ເຊໂນ
 “ຜ່ານ ​ມາລວມຍອດ​ຜະລິດ​ຕະພັນ​ພາຍ​ໃນ​ພວກ​ເຮົາ​ນັ້ນ ​ແມ່ນ 1,152 ຕື້​ ກັບ 4 ລ້ານ​ກວ່າ​ກີບ ສະ​ເລ່ຍຕໍ່​ຫົວ​ຄົນຜູ້​ນຶ່ງ​ນີ້​ກະ​ໄດ້ 9,408,880 ກີບ​ເທົ່າ​ກັບ 1,176 ​ໂດ​ລາ​ຕໍ່​ຄົນ.”
ທາງ​ດ້ານ​ທ່ານ​ສຸພັນ ​ແກ້ວ​ມີ​ໄຊ ​ເຈົ້າ​ແຂວງ​ແລະ​ເລຂາ​ພັກ​ແຂວງ​ ສະຫວັນ​ນະ​ເຂດ ກໍ​ໄດ້​ຖະ​ແຫຼ​ງຢືນຢັນ​ວ່າ​ ເສດຖະກິດ​ຂອງ​ແຂວງ​​ໄດ້​ມີ​ການ​ ຂຫຍາ​ຍຕົວ​ເພີ່ມຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່​ເນື ່ອງ​ໃນ​ຕະຫຼອດ​ໄລຍະ 5 ປີ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ ຊຶ່ງ​ກໍ​ໄດ້​ເປັນ​ຜົນ​ເຮັດ​ໃຫ້ ຍອດ​ຜະລິດ ຕະພັນ​ລວມ (GDP) ຂອງ​ແຂວງ​ສະຫວັນ​ນະ​ເຂດ​ໃນ​ ແຜນການ​ປີ 2011-2012 ທີ່​ຜ່າ​ນມາ​ມີ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມທີ່ ຄິດ​ສະ​ເລ່ຍ​ເປັນ​ລາຍ​ຮັບ​ຂອງ​ ປະຊາຊົນ​ໃນ​ແຂວງ​​ໄດ້​ເກີນກວ່າ 1,000 ​ໂດ​ລາ​ຕໍ່​ຄົນ​ຕໍ່​ປີ. ພ້ອມ​ກັນ​ນີ້ ທ່ານ​ສຸພັນ ກໍ​ຍັງ​ໄດ້​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ເຊື່ອ ໝັ້ນ​ດ້ວຍ​ວ່າ ​ເສດຖະກິດ​ຂອງ ແຂວງ​ສະຫວັນ​ນະ​ເຂດ​ຈະ​ຂະຫຍາຍຕົ ວ​ໃນ​ອັດຕາ​ສະ​ເລ່ຍລະຫວ່າງ 11-12% ຕໍ່​ປີ ນັບ​ຈາກ​ປັດຈຸບັນ​ໄປ​ຈົນ​ເຖິງ​
ປີ 2015 ຊຶ່ງ​ກໍ​ຈະ​ເປັນ​ຜົນ​ເຮັດ​ໃຫ້​ ລາຍ​ໄດ້​ສະ​ເລ່ຍຂອງ​ປະຊາຊົນ​ ລາວ​ໃນ​ແຂວງ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນ​ເປັນ 1,705 ຕໍ່ຄົນ​ ພາຍ​ໃນ​ປີ 2015 ຫຼື​ວ່າ​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນຈາກ​ປີ 2005 ຄິດ​ເປັນ​ສັດສ່ວນ​ທີ່​ສູງ​​ເກີ ນ​ກວ່າ 3 ​ເທົ່າ​ຕົວ​ອີກ​ດ້ວຍ.

  ປີນີ້ລາວຕ້ອງຂໍທານຮອດ500ລ້ານໂດລາ, ລາວວ່າຕົນຈະຂາດດຸນ ງົບປະມານຫຼາຍກວ່າ480ລ້ານໂດລາ
ລາວວ່າ ຕົນຈະຂາດດຸນ ງົບປະມານ ຫຼາຍກວ່າ 480 ລ້ານໂດລາ
ລັດຖະບານ​ລາວ​ວ່າ ຕົນຈະ​ປະ​ເຊີນ ​ກັບ​ການ​ຂາດ​ດຸນ​ງົບປະມານ ຫລາຍກວ່າ 480 ລ້ານ​ໂດ​ລາ ​ໃນ​ແຜນການ​ປີ 2012-2013 ຫຼື​ເກືອບຮອດ 5% ຂອງຍອດ​ຜະລິດ​ຕະພັນ ​ລວມພາຍ​ໃນ​ປະ​ເທດ.
ກອງປະຊຸມບັ້ນນຶ່ງ ຂອງສະພາແຫ່ງຊາດລາວ
18.09.2012
ທ່ານ​ພູ​ເພັດ ຄໍາ​ພູນ​ວົງ ລັດຖະມົນຕີ​ວ່າການ​ກະຊວງ​ການ​ເງິນ
ໄດ້ຖະ​ແຫຼ​ງຍອມຮັບວ່າ​ ໃນ​ແຜນການ​ປະ​ຈໍາປີ 2012-2013
ທີ່​ຈະ​ເລີ່​ມລົງ​ມື​​ຈັດ​ຕັ້ງປະຕິບັດ ​ນັບ​ຈາ​ກ ​ເດືອນ​ຕຸລາ 2012 ​ໄປ
​ເຖິງ​ທ້າຍ​ເດືອນ​ກັນ​ຍາ 2013 ນັ້ນ ສະພາ​ແຫ່ງ​ຊາດ​ໄດ້ອະນຸມັດ
​ງົບປະມານ​ລາຍ​ຈ່າຍ​​ໃຫ້​ກັບ​ລັດຖະບານ​ລາວ ​ໃນ​ວົງ​ເງິນ​ລວມ
23,385 ຕື້ ກີບ ​ແລະ​ໃນ​ຂະນະ​ດຽວ​ກັນ ລັດຖະບານ​ລາວ​ກໍ​ຄາດ
​ວ່າ​ຈະ​ສາມາດ​ຈັດ​ເກັບ​ລາຍຮັບ​ເຂົ້າງົບປະມານ​​ໄດ້ ​ໃນ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມບໍ່​ເກີນ 19,543 ຕື້​ກີບ ຊຶ່ງ​ຈະ​​ເປັນ​ຜົນ​ເຮັດ​ໃຫ້ລັດຖະບານ​ລາວ​ຕ້ອງ​ປະ​ເຊີນ​ກັບ​ການ​ຂາດ​ດຸນ​ ງົບປະມານ ​ຄິດ​ເປັນ​ມູນ​ຄ່າ​ລວມ ບໍ່​ໜ້ອຍ​ກວ່າ 3,842 ຕື້​ກີບ ຫຼື​ປະມານ 480 ລ້ານ​ໂດ​ລາ.
​​ການ​ຂາດ​ດຸນ​ດ້ານ​ງົບປະມານ​ໃນ​ມູນ​ຄ່າ​ດັ່ງກ່າວ ຄື​ເປັນ​ການ​ຂາດ​ດຸນ​ທີ່​ເພີ່ມ​ຂຶ້ນຈາກ​ແຜນການ​ປະ​ຈໍາປີ 2011-2012 ​ໃນ​ລະດັບ​ທີ່​ສູງ​ພໍ​ສົມຄວນ ຊຶ່ງມີ​ສາ​ເຫດ  ມາ​ຈາກ​ການ​ທີ່​ລັດຖະບານ​ລາວ​ສາມາດ​ດໍາລົງ​ຊີບ​ຢູ່​ໄດ້​ໃນ​ທ່າມກາງ​ສະພາວະ​ ຄ່າ ຄອງ​ຊີບ​ທີ່​ປັບ​ຕົວ​ສູງ​ຂຶ້ນຢ່າງ​ຕໍ່​ເນື່ອງ.